เช้าวันรุ่งขึ้นน้ำเย็นจัดถูกสาดเข้ากระทบร่างที่เมาไม่ได้สติของเอกซ์อย่างจัง จนคนที่แพ้ฤทธิ์แอลกอฮอล์ตื่นขึ้นมาด้วยท่าทางโกรธขึง
"พ่อ!!"
“เออ"
“ทำอะไร หนาวนะ” เอกซ์พูดโดยไม่ยอมมองหน้าบิดาเพราะยังเคืองผู้เป็นพ่ออยู่มาก
“ไปเก็บเสื้อผ้าของแกให้หมด เพราะนับตั้งแต่วันนี้ฉันจะเนรเทศแกออกไปจากที่นี่ แกจะได้เมาหยำเปได้ตามใจชอบไง แต่ระวังเอาไว้ก็แล้วกันเกิดว่าเจ้าของบ้านที่แกกำลังจะไปอาศัยเขาอยู่เนรเทศจนแกไม่มีที่ไปพ่อกับแม่ไม่ไปรับแกกลับหรอกนะ"
“ไม่เอา ผมไม่อยากได้อะไรทั้งนั้นแหละ พ่อก็รู้ว่าผมอยากได้อะไรมากที่สุดตอนนี้” คนเมาหยัดกายลุกขึ้นยืนจนสำเร็จ พร้อมทั้งเผชิญกับสายตาของ บิดาอย่างไม่เกรงกลัวแต่ทว่าท่านเจคอบกลับยิ้มเหี้ยมจนคนเป็นลูกขนลุก
“คิดไว้แล้วว่าจะเป็นแบบนี้” สิ้นเสียงประมุขของบ้านเสื้อผ้าของเอกซ์ ก็ถูกบริวารยกขึ้นเฮลิคอปเตอร์ที่ติดเครื่องรออยู่แล้วอย่างไม่ต้องรอคำอนุญาตจากเอกซ์
“
