สิ้นลาย – 84/1 ขอห่าง (ทนไม่ไหว)

วันต่อมา ฌานินตื่นเช้ากว่าปกติและรีบลงมาหาสร้อยทันที ตอนแรกขวัญใจกับปอร์เช่รับปากว่าจะมาช่วย แต่สุดท้ายก็โทรมาบอกว่าไม่ได้มา เพราะต้องพาแม่ไปซื้อของ ส่วนปอร์เช่ก็น่าจะตื่นสายตามนิสัย มือเรียวกวาดไปตามพุ่มไม้และพงหญ้าทุกจุดที่คิดว่าสร้อยอาจหล่นอยู่ เธอค่อย ๆ ไล่หาอย่างไม่ยอมละสายตา ทว่ากลับไม่พบอะไรเลย จากแดดอ่อน ๆ ในยามเช้า เวลาค่อย ๆ ผ่านไป กระทั่งแสงแดดเริ่มร้อน เหงื่อซึมตามกรอบหน้าสวย เพราะสู้แสงแดดไม่ไหว ร่างเล็กที่ยังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เช้าจึงถอดใจในที่สุด ก่อนจะเดินกลับเข้าห้อง และนึกไปพลาง ๆ ว่าตอนเย็นจะลงมาหาดูอีกครั้ง มันคงอยู่แถวนั้นไม่หายไปไหน เธอได้แต่ภาวนา… ขอให้เจอ ขาเรียวที่อ่อนแรงก้าวเข้ามาภายในห้อง พาตัวเองไปทิ้งตัวนั่งพักบนโซฟาด้วยความเหนื่อยล้า เพราะเมื่อคืนกว่าจะนอนหลับลงก็ลากยาวไปถึงตีสามแถมยังตื่นเช้า จึงเพลีย เพียงนึกถึงเหตุการณ์เมื่อวาน กลางใจก็สั่นไหว การก