แทนคำขอบคุณ

ความสัมพันธ์ระหว่างลี่หลินและมังกรดีขึ้นกว่าก่อนหน้ามาก ส่งผลให้บ้านสงบสุข คนในบ้านก็อุ่นใจที่เจ้านายไม่สร้างสงครามระหว่างกันอีก มังกรเริ่มทำงานน้อยลง เพื่อจะได้มีเวลาอยู่กับลี่หลินมากยิ่งขึ้น เขาพาเธอไปเที่ยวในที่ที่ไม่เคยไป คอยซื้อของมาเซอร์ไพรส์ตลอด ทั้งที่ลี่หลินไม่เคยร้องขอเลย เธอจึงอยากตอบแทนให้เขาคืนบ้าง... “ลี่หลินล่ะครับ” หลังจากกลับถึงบ้าน มังกรก็เอ่ยประโยคประจำที่ต้องเอ่ยออกมาทุกวันตอนที่แม่บ้านวิ่งไปช่วยถือของ “ขึ้นห้องไปแล้วค่ะ” “ทำไมขึ้นห้องไวจัง?” เขาแปลกใจเล็กน้อย เพราะปกติลี่หลินจะไปเล่นกับถิงถิงในห้อง หรือไม่ก็ไปเล่นกับไอ้หลงที่ห้องกระจก “ไม่ทราบค่ะ” มังกรไม่ซักถามต่อ เพราะแอบเป็นห่วง กลัวว่าลี่หลินจะไม่สบาย จึงรีบขึ้นไปที่ชั้นบน แต่แล้วสิ่งที่เขาคิดมันกลับผิดคาดไปมาก จากที่จินตนาการว่าลี่หลินคงกำลังนอนซมอยู่บนเตียง ตอนนี้เธอกลับนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวใหญ่ ในมือกำล