ตอนที่ 1 - รูมเมท (3/3)

และด้วยความที่คิดว่าตัวเองอาศัยอยู่ที่นี่คนเดียวจนกว่าวิภาวีจะกลับจากต่างประเทศ เธอเลยใส่แค่กางเกงขาสั้น และสายเดี่ยวแบบโนบรา แบบที่ตัวเองชอบใส่เวลาอยู่ที่ห้อง ซึ่งตอนนี้มันมีสายตาอีกคู่ที่จ้องเธอเขม็งไม่ละสายตา แต่ทว่าด้วยอารามงงและตกใจ เธอลืมสนิทเลยว่าตัวเธอเองกำลังแต่งตัวแบบไหนอยู่ “เฮ้ย…นะ…นายภวัต นายมาอยู่นี่ได้ไง แฟนนายไม่ได้บอกเหรอ ว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันจะมาเป็นรูมเมทเธอ” “แฟน…!?” “ก็วิภาวีไง” “ไม่เห็นวิบอกอะไรเลยหนิ” “แล้วนายมาทำอะไรที่นี่!?” “ก็เราอยู่ที่นี่…เอ่อ…กับวิไง” อยากจะกรี๊ดเป็นภาษาต่างดาว!! อะไรวะเรื่องนี้!? ทำไมวิภาวีถึงไม่ยอมบอกว่าแฟนเธอก็พักอยู่ที่นี่ด้วย ให้ตายเหอะ แล้วอีกสามเดือนกว่าเธอจะกลับจากการไปเรียนแลกเปลี่ยนที่อังกฤษ ครั้นจะขอเงินคืนก็ไม่ได้ เพราะตามสัญญาระบุไว้ชัดเจน ว่าถ้าออกก่อนสามเดือน จะยึดเงินประกันเต็มจำนวน ด้วยความขี้งกเป็นทุนเดิม พิมพลอยเลยจำเป็นต้องปล่อยเลยตามเลย ทำตัวเป็นผู้พักอาศัยที่ดี ทำไปเพราะภาวะจำยอม “แล้วนี่เธอชื่ออะไรล่ะ” “จะอยากรู้ไปทำไม” “นี่ เราไม่ได้อยากรู้จักเธอหรอกนะ แค่ถามไปตามมารยาทน่ะ แต่บอกไว้หน่อยก็ดี เพราะคนเขาอุตส่าห์ถาม” “พิมพลอย” “แล้วนี่เรียนมหาลัยไหน คณะไหน ปีอะไร แต่จากที่เธอเรียกเราว่าภวัต น่าจะปีเดียวกัน หรือไม่ก็แก่กว่า” “เรียนมหา’ ลัยเดียวกับนายนั่นแหละ เราเรียนนิเทศฯ ปีสาม” พิมพลอยผู้ยังคงมีความมึนงงพูดห้วนๆ ตอบกลับไป “ส่วนเรา ดังอยู่แล้ว เธอน่าจะรู้จักเรา ภวัตนะ ยินดีที่ได้รู้จัก สามเดือนนี้เธอคงต้องอยู่กับเราไปก่อนจนกว่าวิจะกลับมา” พิมพลอยทำปากเบ้ลับหลังภวัต คนอะไรหลงตัวเองชะมัด แค่เป็นเดือนวิศวะ แค่เป็นเดือนมหา’ ลัย คุยโม้อย่างกับตัวเองเป็นดารางั้นแหละ รู้งี้ไม่น่าไปเรียกชื่อมันตั้งแต่แรกเลย ทำเป็นไม่รู้จักน่าจะดีซะกว่า “เอ้อ แล้วที่นี่มีกฎอะไรไหม เราจะได้ทำตาม” “อืม...ที่นี่ไม่มีกฎอะไรมากมาย หลักๆ ก็แค่ห้ามตากผ้านอกระเบียงเพราะเป็นกฎของคอนโด อ้อ...ที่นี่จะมีแม่บ้านมาทำความสะอาดทุกๆ วันจันทร์ พุธ ศุกร์ ช่วงบ่ายๆ น่ะ” “หืม...มีแม่บ้านด้วยเหรอ” “มีสิ ใหญ่ขนาดนี้ เธอทำเองไหวเหรอไง หรือเธอจะทำก็ได้นะ จะได้ให้วิยกเลิกแม่บ้านซะ” พิมพลอยคิดในใจ ไอ้ภวัตอะไรนี่น่าเบิ๊ดกะโหลกมาก ถามดีๆ จะประชดทำไมก่อน!? “อ้อ...อีกเรื่อง ห้ามเอาเพื่อนมาค้างคืนที่นี่ ห้ามเอาเพื่อนมาปาร์ตี้ พูดง่ายๆ คือห้ามเอาเพื่อนมาที่นี่ทุกกรณี” “อ้าว แล้วทำไมนายถึง...!?” “สำหรับเราเป็นกรณีพิเศษน่ะ” ภวัตพูดพลางหยิบกุญแจขึ้นมาจากกระเป๋าเป้ เพื่อจะเปิดไขล็อกห้องตัวเอง “พิมพลอย อีกเรื่องนะ เรารู้ว่าเธอหุ่นดี แต่วันหลังอยู่ที่นี่ แต่งตัวให้มันมิดชิดกว่านี้หน่อยก็ดี ห***มเธอดันเสื้อออกมาแล้วน่ะ อย่าลืมสิว่าเราเป็นผู้ชาย” ทันทีที่ภวัตพูดถึงหัวนม พิมพลอยที่เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตัวเองโนบราอยู่ พลันรีบยกแขนขึ้นมาปิดบังส่วนเต้านมไว้ ส่วนภวัต...เขาทำตาวิ้ง กะพริบตาให้เธอหนึ่งทีแล้วเดินหายเข้าห้องตัวเองไป “บ้าเอ๊ย...ลืมได้ไงเนี่ย ไอ้ภวัต ไอ้บ้า!!” พิมพลอยสบถขึ้นมาเบาๆ ก่อนจับเอามือถือของตัวเองขึ้นมา เข้าไปยังเฟซบุ๊กของนายภวัตที่เธอติดตามอยู่ ตอนนี้เจ้าตัวโพสต์ข้อความ ‘รูมเมทคนใหม่กูแม่งโคตรโก๊ะ’ แน่นอนว่าพิมพลอยจากที่อารมณ์ปกติ เริ่มหัวร้อนขึ้นมาทันที คนบ้าอะไร เพิ่งจะรู้จักกันได้ไม่ถึงสิบนาที ก็แอบเมาท์เอาคนอื่นไปพูดในทางเสียหายแล้ว พิมพลอย สาวผู้ไม่ยอมใครเดินปรี่เข้าไปเคาะประตูห้องของภวัตทันที โดยไม่สนใจถึงเสื้อสายเดี่ยวที่ห***มดันออกมานั่นเลย และแน่นอนไม่ถึงห้าวินาที ประตูห้องก็เปิดออก พร้อมกับชายหนุ่มรูมเมทที่อยู่ในชุดเตรียมตัวอาบน้ำ มีแค่ผ้าขนหนูผืนเดียวพันหลวมๆ อยู่ตรงส่วนล่างของร่างกาย เผยให้เห็นกล้ามอกแน่น ห***มสีชมพูสวยเข้ากับสีผิวขาวๆ อมชมพูสุขภาพดีของเขา “ไอ้บ้า จะออกมาโป๊ๆ แบบนี้ทำไม” “ก็เหมือนที่เธอโนบราไง แฟร์ๆ” “ว้าย...ไอ้ภวัต ไอ้บ้า!!” พิมพลอยสาวโก๊ะเหมือนที่ภวัตพิมพ์เอาไว้ รีบยกแขนขึ้นมาบังหน้าอกไว้อีกครั้ง “ไม่ต้องเอาแขนบังหรอก จริงๆ อยากใส่แบบนี้ก็ใส่ไปเหอะ เธอไม่ใช่สเปกเรา เราไม่สนใจเธอหรอก ทำตัวสบายๆ ได้เลยนะ จะแก้ผ้าเดินในนี้เลยก็ได้ เราไม่ถือ แล้วนี่เคาะห้องมีอะไร ว่ามา” พิมพลอยไม่พูดอะไรต่อ สะบัดตูดเดินออกไปจากจุดนั้น ส่วนภวัตได้แต่หัวเราะหึๆ ในลำคอ พร้อมกับยกยิ้มมุมปากเบาๆ ให้กับความโก๊ะของสาวรูมเมทร่วมคอนโด สาวโก๊ะเดินกลับห้อง พร้อมกับความโมโห แม่ง...ชีวิตจะดีอยู่แล้วเชียว ถ้าไม่ติดที่ได้รูมเมทปากจัดอย่างนายภวัตมาอยู่ด้วย หล่อเพอร์เฟกต์ขนาดไหนก็เหอะ แต่นิสัยแย่ ปากหมาแบบนี้ มันก็ไม่ไหวเหมือนกันนะ งานนี้เธอคงต้องทนๆ ไอ้หน้าหล่อนี่ไปก่อน รอเวลาที่วิภาวีกลับมา ทุกอย่างคงดีขึ้น คิดในใจ…แค่สามเดือนเท่านั้น และแน่นอนว่าหลังจากเข้าห้องไปแล้ว พิมพลอยไลน์ไปต่อว่าวิภาวีเรื่องนี้ทันที แต่ก็ไร้ซึ่งสัญญาณตอบกลับ แม้แต่เครื่องหมายว่าอ่านแล้วก็ไม่ขึ้นโชว์ เธอจึงได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ปิดไฟเข้านอน พรุ่งนี้มีเรียนแต่เช้า ทำใจให้สบาย อย่าไปคิดมากกับเรื่องนี้ แม้จะคิดตลอดเวลาว่าจะบอกแม่ยังไงดีก็ตาม ย้ายไปอยู่คอนโดก็เรื่องนึง แต่มีรูมเมทเป็นผู้ชายนี่ดิ มันไม่ใช่ปะวะ!! แค่จินตนาการตอนที่แม่บ่นออกมายืดยาว ก็คันหูยิบๆ แล้ว พิมพลอยเล่นมือถือ คิดอะไรเพลินๆ อีกสักพักก็ผล็อยหลับไป แปลกดี ถึงแม้คืนนี้จะเป็นคืนแรกที่เธอย้ายมานอนที่นี่ แต่เธอก็สามารถนอนหลับได้ลึก หลับสบาย ไม่แปลกที่แปลกทางเหมือนตอนย้ายไปอยู่กับน้ำหวานเมื่อต้นเดือนก่อนเลย โปรดติดตามตอนต่อไป