วันต่อมา...
สิงคโปร์
เวลา 21.00 น.
ภายในห้องนอนหรูมีเพียงแสงไฟสลัวจากระเบียงที่ทอดเงายาวเข้ามา กลิ่นน้ำหอมราคาแพงคละคลุ้งไปกับกลิ่นคาวราคะที่รุนแรง ร่างแกร่งของ ‘หลง ไคเหริน’ หรือ ‘เควิน’ ทายาทมาเฟียผู้สืบทอดความเลือดเย็นมาแบบเต็มพิกัด กำลังขยับกายโหมเข้าใส่หญิงสาวใต้ร่างอย่างป่าเถื่อนไร้ซึ่งความปรานี
“อ๊ะ! อื้อออ... เควิน... เบาหน่อย ฮะ... ฮานะไม่ไหวแล้ว!”
‘ฮานะ’ นางแบบสาวลูกครึ่งที่เควินเรียกมาปรนเปรอความใคร่ นอนคว่ำหน้าขย้ำผ้าปูที่นอนเพื่อระบายความเสียวซ่าน สะโพกผายถูกมือหนาทั้งสองข้างบีบเคล้นจนเนื้อนวลขึ้นรอยนิ้วมือแดงก่ำ
...เขาไม่ได้สนใจเสียงอ้อนวอนราวกับคนจะขาดใจนั้นแม้แต่น้อย มองแผ่นหลังเนียนที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อด้วยสายตาคมกริบที่เต็มไปด้วยอารมณ์ดิบ
“หุบปาก... เธอเป็นใครลืมไปแล้วเหรอถึงกล้ามาสั่งฉัน!”
เสียงทุ้มพร่าต่ำตะคอกสั่ง ปากร้ายไม่แพ้มาเฟียใหญ่ผู้เป็นพ่อ ก่อนจะขยับสะโพกส
