บทที่ 38 : เด็กติดเกม

1971 คำ

นอนใหญ่ เวลา 21.00 น. บรรยากาศภายในห้องนอนหรูหราค่ำคืนนี้ดูผ่อนคลายกว่าหลายวันที่ผ่านมา หลังจากมื้อเย็นที่ (เกือบจะ) สงบสุขจบลง ลูกพีชก็รีบอาบน้ำจนตัวหอมฟุ้ง แล้วกระโดดขึ้นไปนั่งพิงหัวเตียงพร้อมกับโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูที่ได้รับคืนมา หลงเทียนอี้ที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จเดินออกมา เขาสวมเพียงกางเกงนอนขายาวตัวเดียว เปลือยท่อนบนโชว์หุ่นที่ดูยังไงก็ไม่เหมือนคนวัยสี่สิบเดินมาทรุดตัวลงนั่งซ้อนหลังร่างเล็กที่กำลังจดจ่ออยู่กับหน้าจอ “ทำอะไร...” เสียงทุ้มกระซิบชิดใบหู พร้อมกับสวมกอดเอวบางจากด้านหลัง เกยคางสากลงบนไหล่เล็กอย่างออดอ้อน ลูกพีชย่นคอหนีความจั๊กจี้เล็กน้อย แต่ไม่ได้ผลักไสเหมือนทุกที “เล่นเกมค่ะ... อย่ากวนสิคะ พีชกำลังลงแรงค์” “ลงแรงค์?” มาเฟียใหญ่วัยสีสิบขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจศัพท์วัยรุ่น ชะโงกหน้าไปดูหน้าจอที่เต็มไปด้วยตัวละครวิ่งกันวุ่นวายและเอฟเฟกต์แสงสีวิบวับ เทียนอี้ไม่ได้สนใจเก

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม