หมับ!!!
แต่ยังไม่ทันที่ฝ่ามือของลินดาจะถึงตัวลูกพีช ชายชุดดำร่างยักษ์สองคนก็พุ่งเข้ามาล็อกแขนลินดาไพล่หลังไว้อย่างรวดเร็ว
“โอ๊ย! ปล่อยกูนะ! พวกแกเป็นใคร!”
“แหม!!!!”
เสียงแหลมสูงทรงพลังดังแทรกขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของผู้มาใหม่ที่ทำเอาบรรยากาศกดดันยิ่งกว่าเดิม
มอลลี่...เดินนวดนาดเข้ามาพร้อมกับลูกน้องชายฉกรรจ์อีกสี่ห้าคน สายตาเธอในตอนนี้ไม่ได้ใจดีเหมือนเวลาที่มองลูกพีช แต่เหี้ยมเกรียมจนเจมี่กับน้ำชาไม่กล้ามองตรงๆ รับวิ่งไปเกาะแขนลูกพีช
“นอกจากจะโง่แล้ว... ยังมโนเก่งอีกนะแม่คุณ”
มอลลี่เดินตรงเข้าไปหาลินดาที่ถูกล็อกตัวอยู่ มือเอื้อมไปบีบปลายคางเรียวอย่างแรง จนหญิงสาวร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด
“โอ๊ย! เจ็บ! ปล่อยนะอีแก่!”
“ปากดี...”
มอลลี่บีบแรงขึ้นอีกจนหน้าลินดาบิดเบี้ยว ก่อนจะหันไปยิ้มเหี้ยมให้
“ไงจ๊ะ... เจอ ‘ผัวเก่า’ แล้วตกใจเหรอจ๊ะคนสวย?”
ลินดาเบิกตาโพลง เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นบอดี้
