เดือนกันยาจำต้องสละรองเท้าส้นสูงออกไปจากตัวเพราะมันถ่วงเวลาในการหลบหนีของหล่อนมากมายเหลือเกิน มือเล็กยกชายกระโปรงวิ่งลัดเลาะออกไปจากโรงแรมหรูที่เป็นสถานที่จัดงานเลี้ยงมงคลสมรสและเป็นห้องหอสำหรับส่งตัวบ่าวสาวในค่ำคืนนี้ด้วย
หล่อนตัดสินใจได้แล้ว...การต้องทนอยู่กับคนที่ไม่ได้รักเพื่อตอบแทนบุญคุณของบุพการีมันคือทางเลือกที่ผิดมหันต์ หล่อนจะตอบแทนบุญคุณของพวกท่านด้วยวิธีอื่น แต่จะต้องไม่ใช่วิธีนี้
หญิงสาวย่ำเท้าไปบนผิวฟุตปาธอย่างไม่คิดชีวิต และเพราะไม่มีเงินติดตัวเลย ทำให้หล่อนไม่อาจใช้บริการรถแท็กซี่ที่วิ่งผ่านไปมาได้ ตอนนี้หล่อนมืดแปดด้าน แต่กระนั้นก็จะขอไปตายเอาดาบหน้า
“เฮ้ย...นั่นไงเจ้าสาว!” เสียงตะโกนดังแว่วมาด้านหลัง ผู้ชายในชุดสูทสีดำสามสี่คนกำลังวิ่งกรูตรงมาที่หล่อน
เดือนกันยาช็อก รีบเร่งฝีเท้าให้มากขึ้น เพราะเป็นตายยังไงหล่อนก็จะไม่เข้าหอกับจักริน แม้ว่าเขารับปากแล้วว่าจะไม่แตะต้อง
