“เมียเต็มปาก”

หลังคณะวิศวะ เวลา 18 : 30 น. บรรยากาศยามเย็นเริ่มเงียบลง ต่างจากช่วงกลางวันที่วุ่นวาย เสียงคนบางตา ลมเย็นพัดผ่านกลิ่นหญ้ากับกลิ่นควันบุหรี่จาง ๆ ลอยปะปนอยู่ในอากาศ สกายนั่งเอนหลังอยู่ตรงมุมเงียบด้านหลังตึก ข้าง ๆ มีเลย์นั่งอยู่ด้วยกัน ปลายนิ้วเขาคีบบุหรี่ไว้หลวม ๆ ก่อนจะยกขึ้นสูบช้า ๆ แล้วปล่อยควันออกอย่างไม่รีบร้อน ปกติแล้วเขาไม่ใช่คนสูบบุหรี่บ่อย นอกจากวันที่เสี้ยนจัด ๆ หรือวันที่ต้องการปล่อยอะไรบางอย่างออกจากหัว แต่วันนี้…เขากลับนั่งสูบมันเฉย ๆ สายตาเงยขึ้นมองท้องฟ้าที่กำลังเปลี่ยนสีจากส้มอ่อนเป็นม่วงหม่น ความสงบตรงนั้นดำเนินอยู่ได้ไม่นาน เสียงคุยกันของกลุ่มรุ่นน้องก็ดังแทรกเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนกำลังเดินมาทางเดียวกัน “มึงเห็นหน้ามันป่ะ อย่างขำอ่ะ” เสียงหนึ่งพูดขึ้นพร้อมเสียงหัวเราะ “ถ้ามึงเป็นกู มึงจะขำไม่ออก” อีกคนตอบกลับ ก่อนที่เสียงนิ่งต่ำของใครบางคนจะดังขึ้น กลบเส