อิฐอุ้มร่างของได๋ออกมาจากร้าน สองแขนโอบกอดเธอไว้แน่น หัวใจเต้นแรงจนแทบทะลุออกมาจากอก
“อดทนหน่อยนะได๋ พี่จะรีบพาไปหาหมอ”
เขาแทบวิ่ง ไม่สนสายตาคนแถวนั้น และก็ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น
และในจังหวะเดียวกันนั้นเอง
เอี๊ยด!!
เสียงรถหรูสีดำจอดกระชั้น ประตูรถฝั่งคนขับถูกเปิดออกแรงจนแทบกระแทก
“ได๋!”
เสียงนั้นดังขึ้นทันที อัคนีก้าวลงจากรถอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นว่าได๋ถูกอิฐอุ้มออกมาจากร้านอย่างร้อนรน สีหน้าที่เคยนิ่งดุดัน ตอนนี้กลับซีดลงอย่างเห็นได้ชัด
เขาเดินเร็วๆเข้ามาหา สายตาจับจ้องไปที่ร่างบางที่แนบอยู่ในอ้อมแขนของอิฐ ใบหน้าขาวซีดริมฝีปากแห้ง ดวงตาหลับสนิท
“เธอเป็นอะไร”
เสียงอัคนีต่ำ แต่สั่นเล็กน้อย
อิฐชะงักเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่าย ในหัวมีทั้งแอบโกรธ ทั้งสับสน แต่เวลานี้ความเป็นห่วงน้องสาวมาก่อนทุกอย่าง
“ได๋เธอน่าจะเป็นลม ล้มอยู่ในห้องน้ำ”
เขาตอบสั้นๆ เสียงแข็ง
คำว่าล้มในห้องน้ำ เหมือนมีอะไรบ
