"ผมรู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องที่ควรปิด แต่ในเมื่อเธอต้องการแบบนั้นคุณจะให้ผมทำยังไง ผมรับเงินจากคุณมาก็จริง แต่ได๋เธอคือน้องสาวของผม ผมควรปกป้องน้องสาวของผมไม่ใช่หรอครับ"
"แต่ผมเองก็เป็นห่วงเธอไม่ต่างจากคุณนะ"
อิฐนิ่งไปทันทีที่ได้ยินอัคนีพูดแบบนั้น ความจริงแล้วเขาจะเป็นห่วงน้องสาวของตัวเองก็คงไม่แปลก แต่เขาเองนั่นแหละที่เป็นคนละเลยเธอ เพราะมัวแต่คิดน้อยใจที่เธอกอดกับธาม โดยที่ไม่ได้ถามเธอก่อนเลยด้วยซ้ำว่าคืออะไร
เวลาต่อมา
บนตึกผู้ป่วยเงียบสนิท อัคนีก้าวเท้าตรงมาที่ห้องของได๋
แกร็ก!!
อัคนีผลักประตูห้องผู้ป่วยเข้าไปช้าๆ เหมือนกลัวว่าเสียงเพียงนิดเดียวจะทำให้คนบนเตียงสะดุ้งตื่น
ภาพตรงหน้าทำให้เขาหยุดยืนอยู่ตรงนั้นทันที ได๋นอนหลับสนิทบนเตียงสีขาว ผิวที่เคยมีสีเลือดฝาดดูซีดลงอย่างเห็นได้ชัด แขนเล็กข้างหนึ่งวางนิ่งมีเข็มน้ำเกลือเสียบอยู่ สายใสทอดยาวขึ้นไปยังขวดที่หยดช้าๆสม่ำเสมอ
อัคนียืนมองอ
