โทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงสั่นเตือนเสียงเรียกเข้า พิพัฒน์จึงหันมาตัดบทแม่บ้านเก่าแก่ที่ขึ้นมาช่วยเขาแต่งตัวด้วยความเป็นห่วงทันที
“ไม่เป็นไรครับป้าส้ม ผมไม่ได้แขนหักสักหน่อย เสื้อผ้าแค่นี้ผมใส่ได้ครับ เห็นไหม ผูกเนกไทเองก็ได้”
สายตาพะวงกับโทรศัพท์มือถือจนแทบจะผูกเนกไทผิด คนที่เป็นห่วงเกินเหตุจึงถอนหายใจโล่งอก ยอมล่าถอยออกจากห้องทันที
“โอเคค่ะ ป้าสบายใจแล้ว แต่ถ้ามีอะไรต้องรีบเรียกป้าเลยนะคะ ไม่ต้องเกรงใจ ป้าดูแลอาบน้ำให้คุณพอร์ชมาตั้งแต่เกิด ตอนนี้ป้าก็ยังดูแลคุณพอร์ชได้”
“ครับป้า ผมทำเองได้จริง ๆ”
เมื่อคนเก่าแก่ล่าถอยออกจากห้อง เขาจึงเดินไปหยิบโทรศัพท์ที่เงียบไปแล้วมากดโทรหาสายเข้าเมื่อสักครู่ทันที
“พี่พอร์ช ทำอะไรอยู่คะ นอนอยู่หรือเปล่า”
คนที่เพิ่งได้พักเบรกจากการถ่ายทำโฆษณาที่รับเป็นพรีเซ็นเตอร์เดี่ยวรัวคำถามใส่
“พี่กำลังแต่งตัว จะไปงานศพคุณธานินทร์”
“จริงด้วยสิคะ ค
