แสงแรกของพระอาทิตย์ส่องผ่านผ้าม่านผืนบางเข้ามากระทบสายตาหญิงสาวที่นอนตะแคงหันหน้าเข้าหาระเบียง เธอยกมือบังแสงสว่างที่รบกวนห้วงฝันแสนหวานแต่แรงขยับเพียงน้อยนิดดันทำให้คนตัวโตที่นอนกอดเธออยู่ด้านหลังรู้สึกตัวตื่น
เขาลืมตามองคนขี้เซาแล้วจูบศีรษะทุย ทั้งยังกระชับอ้อมกอดขึ้นอีกนิด
“ตื่นแล้วเหรอครับ เจนิส”
“อือ ยังค่ะ”
เสียงงัวเงียและดวงตาที่ยังไม่ยอมลืมขึ้นทำเขาหัวเราะขำในลำคอ
“เด็กขี้เซา”
“ก็เจนิสเหนื่อยนี่คะ พี่พอร์ชใช้แรงงานเจนิสทั้งคืนเลย เจนิสจะฟ้องกรมแรงงาน”
“ฟ้องได้ไงครับ พี่ใช้งานเจนิส แต่พี่ก็จ่ายค่าเหนื่อยคุ้มค่าแรงนะ”
“ไหนล่ะคะ เจนิสไม่เห็นได้สักบาท”
เขาลงจากเตียงไปหยิบกล่องกำมะหยี่ออกมาจากกระเป๋ากางเกงที่ถูกโยนทิ้งไปอีกฟากของห้องแล้วกลับมานอนกอดเธอในท่าเดิมอีกครั้ง
คนที่ยังไม่อยากตื่นลืมตาโพลงเมื่อรู้สึกถึงความเย็นเยียบบนลำคอ จึงก้มมองพร้อมแตะมือลงไปพิสูจน์ว่าสิ่งนั้นมันคื
