“เดี๋ยวเราวางยาบำรุงไว้ตรงนี้นะ” แนนบอกขณะที่ฉันหยิบยาหอมมาสูดดมเพราะรู้สึกหน้ามืดมาก เกิดจากอาการแพ้ท้องกำเริบ ฉันเพิ่งจะกลับจากไปฝากครรภ์ที่คลินิกของแนน แนนช่วยฉันแต่งตัวปกปิดมิดชิดอย่างดี คลินิกของแนนก็ไม่ได้ไกล โชคดีของฉันที่เจอแนน ได้รู้จักแนน ไม่งั้นฉันต้องแย่แน่
“ขอบคุณนะ ถ้าไม่ได้แนนเราคงแย่” คงไม่รู้ว่าท้องด้วย จะคิดแค่ว่าพักผ่อนไม่เพียงพอเท่านั้น
“ไม่เป็นไรเราเต็มใจ เราสัญญานะว่าเราจะดูแลอ้อยหวานให้ดี” แนนพูดพลางคว้ามือไปจับ ทำไมรู้สึกอบอุ่นใจแปลก ๆ หรือเพราะรอบตัวฉันไม่มีใคร ตอนนี้ฉันจึงรู้สึกปลอดภัยเวลาที่อยู่กับแนน
ปิ๊งป่อง ปิ๊งป่อง
เสียงออดหน้าห้องดัง
“เราไม่ได้นัดใครไว้นะ” ฉันรีบบอกแนนที่หันมามองหน้า
“เดี๋ยวเราไปดูให้” แนนเอ่ยขึ้นก่อนลุกเดินไปส่องตาแมวที่ประตู
เห็นว่าฉันยังคงอยู่ในอาการวิงเวียนถึงได้แสดงน้ำใจ “ขอบคุณนะ”
แนนเดินกลับมาด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง เธอบอกว่า “เ
