ร่างสูงลืมตาตื่นขึ้นมาในตอนเช้ามืด แต่กลับไร้เงาร่างนุ่มนิ่มของแฟนสาวนอนกอดข้างกาย มีเพียงเสียงเรนชาวเวอร์ดังมาจากในห้องน้ำเท่านั้นที่ป็นหลักฐานว่าเธอไม่ได้หายไปไหน
พัตเตอร์ถอนหายใจอย่างโล่งอก หยิบบุหรี่และเดินออกไปสูบนอกที่พักไม่ให้คนตัวเล็กได้รับควันที่ตกค้างอยู่ในห้องนอน
เมื่อไหร่จะเลิกตื่นมาหวาดระแวง ว่าพะแพงจะหายไป ไม่อยากตื่นมากลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเธออีก
เสียงลูกบิดประตูห้องน้ำดังขึ้น ทำให้คนที่กำลังนั่งหน้าเครียดอยู่รีบปรับสีหน้าเป็นปกติ ดับควันลงกับโต๊ะไม้หน้าที่พักจากนั้นจึงลุกขึ้นเดินกลับเข้าไปหาพะแพง ไม่ลืมที่จะรูดม่านปิดเข้าหากัน เพื่อให้แฟนสาวแต่งตัวสะดวกขึ้น
"ตัวหอม..."
เดินเข้ามาสวมกอดและหอมแก้มฟอดใหญ่หนึ่งที ก่อนจะถูกมือเรียวเบรกการกระทำเมื่อกำลังจะเลื่อนสันจมูกลงไปที่ซอกคออุ่น
"ไปอาบน้ำค่ะ แพงอยากแวะไปซื้ออาหารไปถวายภัตราหารเช้าด้วย"
"หอมนิดเดียวไม่ได้เหรอ"
เอื้
