เสียงออร์แกนท่อโบราณดังกังวานขึ้นช้า ๆ ก่อนจะขยายก้องไปทั่ว Cathedral หินอ่อนสีขาวสูงตระหง่าน เพดานโค้งแบบโกธิกทอดยาวขึ้นสู่ความเวิ้งว้าง ราวกับจะพาดผ่านคำอธิษฐานของมนุษย์ขึ้นไปถึงพระผู้เป็นเจ้า แสงอาทิตย์ยามสายส่องผ่านกระจกสีที่เล่าเรื่องราวจากพระคัมภีร์ ลำแสงแตกกระทบพื้นหินอ่อนเป็นเฉดสีอ่อนนุ่ม ทาบลงบนพรมแดงยาวกลางโบสถ์ แขกผู้มีเกียรติจากทั่วโลกนั่งเรียงรายอย่างสงบ เสียงสนทนาค่อย ๆ เงียบลง เมื่อประตูไม้โอ๊คบานใหญ่ด้านหลังโบสถ์เริ่มเปิดออก
และในวินาทีนั้น… ทั้งโบสถ์ก็เหมือนหยุดหายใจ เมื่อ ‘อิงฟ้า วรเศรษฐ์’ ก้าวเข้ามาช้าๆ แขนคล้องบิดา ร่างบางอยู่ในชุดเจ้าสาวลูกไม้อิตาลีสีขาวบริสุทธิ์ งดงามจนยากจะละสายตา ชุดเกาะอกเว้าอย่างพองาม เผยเนินอกอ่อนละมุนเพียงเล็กน้อยอย่างสง่า แขนยาวเป็นลูกไม้ถักมือประณีต ลวดลายละเอียดราวงานศิลป์ชั้นสูง เพชรชวาล็อกกี้ที่ประดับแซมสะท้อนแสงระยิบระยับทุกย่างก้าว กระโป
