ตอนที่ 49 กักตุน
ลีเจย์ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตจนเม็ดสุดท้ายแล้วเหวี่ยงทิ้งลงพื้น เขาทาบทับลงมาหาคนบนโซฟา มือหนารวบชุดเดรสที่กองอยู่ตรงเอวคอดรูดพรวดเดียวหลุดพ้นปลายเท้า ตามด้วยแพนตี้ลูกไม้สีดำตัวจิ๋วที่ถูกเกี่ยวทิ้งไปอีกทางอย่างไม่ไยดี
ตอนนี้ร่างของมิลาเปลือยเปล่าไร้สิ่งปกปิด ผิวขาวเนียนละเอียดตัดกับสีเข้มของโซฟาหนัง ลีเจย์มองสำรวจสัดส่วนเย้ายวนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
แต่แทนที่จะสอดแทรกตัวตนเข้าหา เขากลับดึงเนกไทที่เพิ่งปลดออกจากคอมาพันรอบข้อมือเล็กทั้งสองข้าง รวบมันขึ้นเหนือศีรษะแล้วมัดยึดไว้กับพนักพิงโซฟาจนแน่น
"ปะป๊า... จะมัดทำไมเนี่ย หนูไม่หนีหรอกน่า"
มิลาแกล้งขยับข้อมือไปมา ปากบ่นกระปอดกระแปดแต่แววตากลับพราวระยับ เธอดูไม่สะทกสะท้าน แถมยังสนุกกับความตื่นเต้นตรงหน้า
ลีเจย์แค่นยิ้มมุมปาก ปลายนิ้วสากเกลี่ยเบาๆ ลงบนริมฝีปากอวบอิ่ม ก่อนจะลากต่ำลงมาบีบเคล้นทรวงอกนุ่มอย่างแรงจนคนใต้ร่างสะดุ้งเ
