ถึงวันที่ต้องไปไร่องุ่นที่เชียงใหม่ ฉันกับไทเกอร์นั่งเครื่องล่วงหน้ามาก่อน เป็นแบบไพรเวทเจ็ททั้งลำมีแค่ฉันและไทเกอร์ที่นั่งอยู่กับนักบินอีกสองคน ปกติถ้าเดินทางในประเทศเราชอบนั่งรถมากกว่าขึ้นเครื่องเพราะได้ดื่มด่ำกับบรรยากาศสองข้างทาง แต่ตอนนี้ฉันท้องนั่งรถนาน ๆ ค่อนข้างอันตรายไหนจะกลัวเรื่องอุบัติเหตุบนท้องถนน
“ทำไมถึงไม่อยากบอกฉันเรื่องท้อง” ไทเกอร์ถามขึ้นมาระหว่างที่ฉันกำลังมองปุยเมฆที่อยู่ด้านนอกหน้าต่าง ประโยคนั้นเรียกความสนใจให้หันมามองคนที่นั่งตรงข้าม
“มันคือความผิดพลาดแล้วจะให้ฉันเรียกร้องอะไรจากนาย”
“เธอรู้ว่าถ้าบอกฉันยินดีรับผิดชอบ”
“ก็เพราะไม่อยากให้รับผิดชอบตั้งแต่แรกไงฉันถึงไม่อยากบอก” ไทเกอร์ถอนหายใจคล้ายว่าคำตอบนั้นกระทบกระเทือนความรู้สึกของเขา แต่มันคือความจริงที่ฉันคิดในตอนนั้นหรือแม้แต่ตอนนี้ก็ยังคิดอยู่แต่แก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว
“ฉันไม่เคยเลี้ยงเด็กมาก่อน ไม่ชอบเด็กเท
