หลายเดือนต่อมา
ณ โรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง
อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกไม้ที่ทางโรงพยาบาลจัดเตรียมไว้เพื่อสร้างความผ่อนคลาย
ทว่าความสงบภายนอกกลับสวนทางกับจังหวะการเต้นของหัวใจชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียงคนไข้
ดีเซลนั่งหลังตรง แววตาว้าวุ่นและเต็มไปด้วยความตื่นเต้นอย่างที่เขาไม่เคยเป็นมาก่อน มือหนาแสนแข็งแกร่งกอบกุมมือเรียวบางของภรรยาไว้แน่นจนสัมผัสได้ถึงหยาดเหงื่อจาง ๆ ที่ซึมออกมาจากฝ่ามือ
ร่างอวบของคุณแม่นอนเอนกายอยู่บนเตียงตรวจด้วยท่วงท่าที่ผ่อนคลาย แม้หน้าท้องจะเริ่มนูนเด่นชัดขึ้นจนเห็นเป็นทรงกลมสวย นวลแก้มสีแดงระเรื่อไปด้วยเลือดฝาดของผู้ที่มีสุขภาพดี
ดวงตาคู่สวยจับนิ่งอยู่ที่จอภาพดิจิทัลเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกที่เปี่ยมไปด้วยความหวัง รอยยิ้มละมุนที่ประดับบนใบหน้าสวยคมช่างดูงดงามราวกับแสงจันทร์ยามค่ำคืนที่แสนสงบ
“พี่มือสั่นเชียว ตื่นเต้นขนาดนั้นเลยเหรอคะ?”
