สามเดือนต่อมา
กลิ่นอายของความตึงเครียดแผ่กระจายไปทั่วโถงทางเดินหน้าห้องคลอดวีไอพี แสงไฟนีออนสีขาวนวลสะท้อนกับร่างสูงใหญ่กำยำ
เขาเดินกลับไปกลับมาด้วยจังหวะถี่รัว ความกังวลและห่วงใยจนแทบจะคลุ้มคลั่ง มือหนาที่ประสานกันแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน
ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงครางแผ่วด้วยความเจ็บปวด หัวใจของชายหนุ่มร่างยักษ์แทบจะขาดรอนตามไปด้วย
“ใจเย็น ๆ ก่อนนะคะ คุณหมอบอกว่าฝันปลอดภัยดีค่ะ”
พยายามปลอบสามีที่ร้อนใจให้มั่นคงที่สุด แม้ใบหน้าสวยคมจะซีดเซียวและมีหยาดเหงื่อผุดพรายตามไรผมจากการปวดท้องคลอดที่ยาวนานหลายชั่วโมง เธอกุมมือสามีไว้แน่น
“ฝันไม่เป็นไรค่ะ อีกนิดเดียวเราจะได้เห็นหน้าลูกแล้วนะคะ”
ร่างสูงทรุดตัวลงคุกเข่าเบื้องหน้าเตียงเข็นที่กำลังจะเคลื่อนเข้าสู่ห้องคลอด ประทับจูบหนัก ๆ ลงบนหลังมือเรียวของภรรยา
“พี่อยู่ตรงนี้... พี่จะอยู่ข้างฝันตลอดเวลา อย่าทิ้งพี่ไปไหนนะยอดดวงใจของพี่ ถ้าฝันเป็น
