วันต่อมา
ภายใต้แสงโคมไฟสลัวสีอำพันภายในห้องทำงานส่วนตัวของดีเซล บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นยาสูบจาง ๆ และกลิ่นไม้จันทน์หอมที่คละคลุ้งออกมาจากตัวชายหนุ่ม
ร่างสูงใหญ่กำยำในชุดลำลองกึ่งทางการทอดกายนั่งอยู่บนเก้าอี้หนังสีดำตัวเขื่อง ตาคมกริบดุจเหยี่ยวล่าเหยื่อกำลังจับจ้องไปยังแผ่นกระดาษร่างแบบอัญมณีที่วางอยู่บนโต๊ะตรงหน้า
ไม่ใช่แบบร่างธรรมดา แต่มันคือลายเส้นที่เต็มไปด้วยความชำนาญขั้นสูง ลายเส้นที่สะท้อนถึงประสบการณ์ที่สั่งสมมานับสิบปี ซึ่งไม่ควรจะเกิดขึ้นจากฝีมือของสตรีที่ชื่อทอฝัน
“พี่ดีเซล นั่งจ้องแบบร่างของฝันนานแล้วนะ มีอะไรผิดปกติหรือเปล่าคะ?”
เสียงหวานใสที่ดังขึ้นที่หน้าประตู กอหญ้าก้าวเข้ามาในห้อง ร่างเพรียวระหงในชุดนอนผ้าซาตินสีมุกคลุมทับด้วยเสื้อคลุมเนื้อบางเบา
ทุกย่างก้าวดูมั่นคงและน่าหลงใหล นัยน์ตาคู่สวยพราวระยับด้วยความสงสัย เมื่อเห็นสามีดูมีความลับบางอย่างที่แฝงอยู่ในสายตา
