ช่วงดึกในวันเดียวกัน บรรยากาศในคฤหาสน์ธีรเมธากุลยามค่ำคืนช่างเงียบสงัด สุนีลอบมองซ้ายมองขวาจนแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่แถวห้องครัว มือเรียวหยิบขวดแก้วใบจิ๋วที่ซ่อนอยู่ออกมาอย่างรวดเร็ว ภายในมีผงละเอียดสีหม่นที่ดูไร้พิษสง ทว่ามันคือ ‘มัจจุราชเงียบ’ ที่เธอเตรียมไว้ปิดบัญชีสามีตัวเองให้เร็วขึ้น
กริ๊ก...
ฝาประปุกใบชาเกรดพรีเมียมถูกเปิดออก สุนีบรรจงเทผงปริศนาลงไปผสมจนกลมกลืนกับใบชาแห้งอย่างแนบเนียน
เธอใช้ช้อนคันเล็กคนเบาๆ จนไม่เหลือร่องรอยให้จับพิรุธได้ ก่อนจะขยับยิ้มเย็นที่มุมปาก แววตาฉายชัดถึงความร้ายกาจที่พร้อมจะกำจัดเสี้ยนหนามทุกอย่างที่ขวางทางอำนาจ
“ครั้งนี้ฉันจะไม่เป็นคนทำเองหรอกนะ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น มันก็ไม่ใช่ฝีมือฉัน”
สุนีพึมพำลอดไรฟันด้วยความสะใจ ก่อนจะปรับเปลี่ยนสีหน้าให้กลับมาเป็นคุณผู้หญิงแสนดีในพริบตา
“ป้าหอม! ป้าหอมอยู่ไหน!” สุนีแผดเสียงเรียกพลางเดินออกไปที่หน้าห้องพักพนักงานด้วย
