“แม่...!!” นาราเขย่าตัวแม่ของเธออยู่หลายครั้ง เมื่อเห็นท่าไม่ดี เธอจึงตะโกนเรียกการันต์ให้ขึ้นมาช่วยด้วยความตกใจ ระหว่างนั้นก็ดึงตัวแม่ให้นอนพิงหมอนตรงหัวเตียง แล้วหายาดมมาพัดโบกเบาๆ ตรงจมูก
“คุณการันต์ แม่วูบเป็นลมไป นาราเล่าเรื่องทั้งหมดให้แม่ฟัง ทั้งเรื่องของเรา แล้วก็เรื่องพ่อ นาราไม่น่าเล่าเลย ฮึก...” เสียงหญิงสาวสะอึกสะอื้น รู้สึกผิดที่ทำให้แม่เป็นแบบนี้
“ใจเย็นก่อนนะ แม่ของนาราแค่เป็นลมไปน่ะ ให้นอนพักสักแป๊บก็น่าจะดีขึ้น” การันต์เดินไปลูบหัวของนารา บอกให้เจ้าตัวเฝ้าแม่ของเธออยู่ตรงนั้น ก่อนตัวเองจะเดินออกจากห้องไปคุยโทรศัพท์กับใครสักคน และลงไปนั่งรออยู่ที่โซฟาตัวเดิม เพราะกลัวว่าตื่นขึ้นมานารินเห็นเขา อาการอาจแย่เข้าไปใหญ่
นารานั่งเฝ้าแม่ของตัวเองอยู่เกือบชั่วโมง จนกระทั่งแม่เธอค่อยๆ รู้สึกตัว และค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมา
“แม่...เป็นยังไงบ้าง ไหวไหม ไปโรงพยาบาลกันไหม”
“เมื่อกี้คงช็
