“เรื่องมาถึงขั้นนี้ก็บอกพวกท่านไปเถอะ…ผมต้องขอโทษคุณแม่ด้วยที่ทำอะไรเอาแต่ใจตัวเองไปบ้าง หวังว่าคุณแม่จะไม่ถือโทษลูกเขยคนนี้นะครับ”
ติณณ์เอ่ยยาวเหยียดพลางเลื่อนสถานะจากสามีลูกสาวมาเป็นลูกเขยของตัวเองเสร็จสรรพ ไม่สนใจใบหน้าประเดี๋ยวดำประเดี๋ยวแดงของไมเคิลเลยสักนิดเดียว ส่วนคามิล่าที่ถูกเรียกว่าแม่ก็กระแอมในลำคอพลางสำรวจชายหนุ่มตรงหน้าอีกครั้ง
“จ้ะ ถ้าเป็นคนที่ลูกแม่รักก็ถือว่าเป็นลูกแม่อีกคน แต่เรื่องแต่งงานฟังครั้งแรกก็ตกใจมากจริง ๆ เอาไว้ค่อยว่ากันอีกทีนะ”
“คุณ!” ไมเคิลเอ่ยแทรกเพราะเห็นภรรยายอมรับชายหนุ่มตรงหน้าอย่างง่ายดาย แน่นอนว่าเขายังไม่เห็นด้วย
“เอาน่ายังมีเวลาได้คุยกันอีกเยอะ ตอนนี้สิ่งสำคัญคือเรื่องของคาร่านะคะคุณ…ว่าแต่เรื่องคนร้ายเป็นยังไงบ้างลูก”
คามิล่าปราบสามีที่กำลังจะทำตัวเป็นเด็กจนอีกฝ่ายสงบลง ก่อนจะเอ่ยถามลูกเขยคนใหม่ถึงเรื่องที่มาที่ไปของเหตุร้ายในคราวนี้ ซึ่งคาร
