“….” เมื่อได้ยินเสียงหวานดังกังวาน พวกมันก็สะดุ้งรวมไปถึงบรรดานักศึกษาวิศวะที่อยู่แถวนั้นต่างก็หันมามองทันที
“นินทากันสนุกปากเลยนะ พอถามกลับไม่มีใครยอมตอบ ขอถามสักคำว่า อายไหม?หรือจะเอากระโปรงผู้หญิงมาใส่ดี มีผัวแล้วมันทำไม มายุ่งอะไรด้วย เอาชีวิตตัวเองให้รอดก่อนเถอะ นิสัยทุเรศแบบนี้คงไม่มีใครอยากมาเป็นเมียหรอก!”
โอ้ววววววววว
ร่างบางยืนหอบอยู่เล็กน้อยหลังจากด่ากราดพวกตัวน่ารำคาญที่ริอ่านมานินทาแบบระยะเผาขน ในเมื่อกล้าที่จะว่าร้ายคนอื่นก็ต้องกล้ายอมรับด้วยสิ แต่นี่อะไรไม่มีสักคนที่กล้าสบตาเธอ ส่วนพวกนักศึกษาวิศวะคนอื่นต่างก็ตาลุกวาวด้วยความชอบใจ ที่ได้ยินสกิลการด่าลากยาวของเธอ
“มันจะมากไปแล้วนะ คิดว่าจะมาปากเก่งในถิ่นพวกกูได้เหรอ”
เพราะสายตาสมเพชมาจากผู้คนโดยรอบ และอับอายที่ถูกผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ด่า หนึ่งในนั้นจึงตะโกนขึ้นมาเสียงดัง พลางลุกจากที่นั่งและตรงเข้ามาหาหญิงสาวที่พึ่งด่าตนไป
