“ติดเรตฉิบ!” นั่นไงคนปากปีจออย่างต้าร์โพล่งขึ้นมาทันควัน
“อะไรของมึงนี่มันห้องส่วนตัวกู” เธออยากกัดลิ้นตายตรงนี้ ทำไมเฮียติณณ์ต้องเอ่ยแบบนั้นแทนที่จะปฏิเสธไปว่าไม่ได้ทำอะไรกัน
“แล้วมึงทำอะไรกลางวันแสก ๆ ลากเข้าห้องแบบนี้คิดจะทำอะไร” ชายหนุ่มผมสีแดงเพลิงเท้าเอวอย่างหัวเสีย เพราะโดนแม่ใช้มาเรียกทั้งที่กำลังเล่นเกมอยู่...โคตรซวย
“ต้าร์ มึงเห็นหน้าเมียกูไหม?” ติณณ์แค่นเสียงหัวเราะทำให้คาร่าหรี่ตาลงอย่างระแวงว่าเขากำลังคิดจะทำอะไร พลางขยับตัวดิ้นขลุกขลัก
“กูมีตามึงถามทำไม” น้องชายผู้ไร้สมองในสายตาติณณ์กระชากเสียงอย่างหงุดหงิด
“เมียกูสวยไหม?”
“หา!” ร่างบางเบิกตากว้างราวไข่ห่านเมื่อได้ยินคำถามโต้ง ๆ ของเฮียติณณ์ ลำพังก็ระแวงผู้ชายปากปีจออย่างต้าร์อยู่แล้ว นี่เขายังจะหาเรื่องเพิ่มให้เธออีกเหรอ
“ไม่!” และช็อกกว่าคำถามก็คำตอบนี่แหละ คาร่าอยากร้องไห้บางทีถ้าทำเป็นคิดสักนิดเธอจะรู้สึกดีมากกว่าน
