เจ้าสาวตกบันได เจ้าบ่าวตกสวรรค์

เหตุการณ์ในห้องนอนกลับเข้ามาในความคิดทันที เธอส่ายหน้าแบบไม่ต้องคิด “ไม่ค่ะ แต่ถ้าคุณใหญ่อยากนอนขึ้นไปก็ได้ พราวว่าพราวจะไปเก็บของดีกว่า” เธอจะลุกขึ้นแต่ถูกรั้งไว้ด้วยท่อนแขนแข็งแรง ธาดากอดเอวเล็กไว้กดตัวเธอให้นั่งลงตามเดิม พิชชาเอนตัวหนีจนแผ่นหลังแนบกับพนักโซฟา “คุณใหญ่ไม่ทำแบบนี้เลิกแกล้งพราวได้แล้วค่ะ ถ้าคุณเมาก็ไปนอนสิ” เธอหน้าตื่นจนธาดามองเอ็นดู “ผมไม่ได้ดื่มเลย ความจริงก็ไม่ดื่มอยู่แล้วด้วยแค่อยากให้พราวพักผ่อน” นิ้วเรียวยาวราวลำเทียนไล้ไปทั่วต้นแขนจนขนอ่อนเธอลุกเกรียว พิชชาปัดออกแต่ถูกรวบมือไว้ทั้งสองข้าง “คุณใหญ่ไม่นะคะ พราวไม่ชอบแบบนี้” เธอทำท่าจะร้องไห้เมื่อเขาไม่ปล่อยจริงๆ “ลองดูก่อนถ้าพราวไม่ชอบจริงๆ ผมจะหยุด” ใบหน้าคมก้มลงสูดกลิ่นหอมที่ซอกคอ ส่วนพิชชาทบทวนคำพูดอีกฝ่ายอย่างมึนงง ลองอะไร เขาหมายถึงอะไรเธอได้สติกลับมาเตรียมจะดิ้นเต็มแรงแต่ถูกเม้มใบหูบางธาดาแทรกลิ้นเข้าไ