มหาวิทยาลัย...
เมื่อมาถึงมหาวิทยาลัยเช้าเป็นพิเศษ พลับเพา กับภีมร์เดินขึ้นตึกและเข้าห้องเรียนก่อนใคร
ทันทีที่ถึงโต๊ะ ภีมร์ก็ทิ้งตัวลงนั่ง ฟุบหน้ากับแขนอย่างคนง่วงจัด หลับตาเงียบๆ อยู่พักหนึ่งข้างๆ เขาพลับเพานั่งลงเคียงใกล้ วางมือตัวเองแนบลงบนหน้าขาเบาๆ มือหนาของภีมร์เอื้อมมาจับไว้แน่น
"ง่วงเหรอภีมร์?
เขาไม่ได้เงยหน้า ขึ้นมาตอบแต่อย่างใด
"อืม... ขอพักสายตานิดนึงนะพลับ"
บรรยากาศอบอุ่นในความเงียบนั้น ไม่มีใครล่วงรู้จนกระทั่งเพื่อนๆ ทยอยเดินเข้ามาในห้อง แต่สิ่งที่สายตาพวกเขามองเห็น ก็มีเพียงแค่ทั้งคู่ที่นั่งใกล้ชิดกันเงียบๆ เท่านั้น
กระติกเดินเข้ามาเป็นคนแรก
“กู๊ดมอร์นิ่ง พลับ… ภีมร์ ทำไมมาซะเช้าเลยวะวันนี้”
เธอพูดพลางวางกระเป๋าลง ก่อนจะก้มตัวเข้ามาใกล้ กระซิบเสียงแผ่ว ข้างหูคนที่กำลังฟุบหน้าอยู่บนโต๊ะ
“แฮปปี้เบิร์ธเดย์นะ… ภีมร์”
ภีมร์ค่อยๆ ลืมตาขึ้นช้าๆ สบตากับเธอ แล้วยกคิ้วขึ้นเล
