ตอนพิเศษ15

ค่ำวันนั้น ลมทะเลแรงกว่าทุกวัน ตังค์ตังค์นั่งอยู่ในร้าน ประตูล็อก ไฟเปิดแค่บางส่วน เธอไม่กล้าออกไปไหน ภาพตอนกลางวัน ยังติดอยู่ในหัว “…แฟนเธอไปทำเรื่องไม่ดีไว้” “…เธอคือเป้า” มือเธอสั่น “…นี่มันชีวิตจริงเหรอ…” ทันใดนั้น เสียงรถจอดหน้าร้าน เอี๊ยด— หัวใจเธอกระตุก “…ใคร…” เธอค่อย ๆ ลุกขึ้น เดินไปดู ก่อนจะชะงัก “คิรากร” เขาลงจากรถ เสื้อเปื้อน มีรอยเลือดจาง ๆ สีหน้าเย็น และตึง เหมือนคนที่เพิ่งผ่านอะไรมา ประตูร้านเปิดทันที เธอวิ่งเข้าไปหาเขา “…นาย!” ก่อนจะหยุด เมื่อเห็นสภาพเขาชัด ๆ “…เลือด…” เขามองเธอ สายตาเปลี่ยนทันที จากเย็น กลายเป็นอ่อนลง “…ไม่ใช่ของฉัน” คำตอบสั้น แต่ยังไม่ทันที่เธอจะถามต่อ เขาดึงเธอเข้ามากอด แน่น มาก แน่นจนเธอแทบหายใจไม่ออก “…เธอโอเคไหม” เสียงเขาต่ำ สั่นนิด ๆ นี่เป็นครั้งแรก ที่เธอรู้สึกว่า “เขากลัว” “…โอเค…” “…แต่ฉันกลัวมากเ