“นึกไงถึงชวนกูมาห้องวะ ปกติหวงแฟนจะตายห่า”
พีคเดินตามเจ้าของห้องเข้ามาพลางกวาดตามองไปทั่วอย่างสงสัย เพราะที่นี่เป็นที่ที่คเชนทร์ไม่ยอมให้มาสักครั้งหากไม่ใช่เรื่องจำเป็นจริงๆ เรียกว่าตั้งแต่คบกับเตยหอมที่ส่วนตัวก็ไม่ยอมให้ใครได้ล่วงล้ำเข้ามาอีกเลย
“เค้าไม่อยู่ให้หวงแล้วไง”
คเชนทร์ตอบด้วยใจที่วูบโหวง เวลาผ่านไปเป็นอาทิตย์แต่มันช่างยาวนานในความรู้สึกจนทรมานแทบบ้าที่ต้องรอให้เวลาผ่านไปแต่ละวัน ร่างสูงเดินนำเพื่อนมานั่งที่หน้าทีวีที่มีขวดเหล้าตั้งอยู่อย่างนั้นทุกวันตั้งแต่เตยหอมไม่กลับมา หนังถูกเปิดทิ้งไว้บนทีวีจอกว้างเพียงแค่คเชนทร์ไม่อยากรู้สึกเงียบเกินไปที่ต้องอยู่คนเดียว
“หมายความว่าไงวะ เลิกกันแล้วเหรอ”
“ปากเสียไอ้สัสนี่ เค้าแค่ขอห่างกับกูมั้ย”
ตาคมตวัดมองเพื่อนด้วยความเกรี้ยวกราดทันทีที่ได้ยินประโยคไม่น่าฟังนั่น พีคถึงกับผงะด้วยความตกใจก่อนจะมองค้อนและด่าออกมาด้วยความหมั่นไส้
“ดุอย
