“นี่! คุณกำลังว่ายายหนูอยู่นะคะ”
พราวหันมาจ้องหน้าเขาตรงๆ ดวงตากลมโตสั่นระริกด้วยความโกรธและน้อยใจ สำหรับเธอต่อให้เขาจะพูดแรงกับเธอแค่ไหน เธอยังพอทนได้ แต่ถ้าเป็นเรื่องของยายเธอไม่มีวันยอม
“ทำไมเธอถึงเข้าใจยากแบบนี้ฮะ”
ราชันย์สวนกลับ เสียงเข้มขึ้น
“ฉันไม่ได้ว่ายายของเธอสักหน่อย ฉันแค่พูดความจริง ว่ามันไม่ใช่ความผิดของยาย”
“แต่มันฟังเหมือนคุณกำลังโทษท่าน ยังไงหนูก็ไม่กลับกับคุณค่ะ ต่อให้ต้องไปฝึกงานที่ไหน หนูก็จะไม่กลับกับคุณ”
พราวเถียงกลับน้ำตาคลอ คำพูดนั้นทำให้สีหน้าของราชันย์ตึงขึ้นทันที เขาก้าวเข้ามาใกล้ จนพราวต้องถอยหลังไปชนกำแพง
“พูดไม่รู้เรื่องจริงๆใช่ไหม”
เขาก้มลงมาใกล้ใบหน้าเธออย่างห้ามใจไม่อยู่ ริมฝีปากแตะลงมาที่ริมฝีปากของเธอภายในแค่เสี้ยววินาที ก่อนที่เขาจะเปิดปากขึ้นแล้วสอดแทรกลิ้นหนาเข้ามาภายในโพรงปากของเธอ ราชันย์ตวัดลิ้นไปทั่วทั้งโพรงปาก เพื่อดูดกินน้ำหวานอย่างอดไม่ไ
