วันรับปริญญา
ลานหน้าหอประชุมคึกคักไปด้วยผู้คนที่มารอแสดงความยินดีให้บัณฑิตใหม่ เสียงหัวเราะ เสียงถ่ายรูป และช่อดอกไม้หลากสีแต่งแต้มบรรยากาศให้สดใส
คุณหญิงจันทร์วาดยืนอยู่ด้านหน้าในชุดสุภาพหรู ด้านข้างมีเตโชยืนกอดอกยิ้มบางๆ ส่วนยายทับทิมนั้นมีจุ๊บแจงคอยพยุงแขนไว้อย่างระมัดระวัง เพราะวันนี้ยายตั้งใจมาด้วยตัวเองให้ได้ แม้จะเดินไม่ถนัดนักก็ตาม
“วันนี้พราวต้องสวยมากแน่ๆ เลยนะคะคุณยาย”
จุ๊บแจงเอ่ยขึ้นยิ้มๆ
“แน่นอนสิจ้ะ หลานของยายทั้งคน วันนี้เป็นหมอเต็มตัวแล้วนะ”
ยายทับทิมพูดด้วยน้ำเสียงภูมิใจ แววตาเป็นประกายจนเกือบมีน้ำตาซึม
“แม่ว่าเราน่าจะเตรียมกล้องให้พร้อมนะ เดี๋ยวหนูพราวออกมาเมื่อไหร่ แม่จะเป็นคนแรกที่เข้าไปกอดเลย”
คุณหญิงจันทร์วาดพูดด้วยรอยยิ้มอบอุ่น
“ผมว่าคนแรกคงไม่ใช่แม่หรอกครับ”
เตโชเหลือบตามองไปอีกฝั่งหนึ่ง
ทุกสายตาหันไปมองตาม ก็เห็นราชันย์ยืนอยู่ไม่ไกล ในชุดสูทสีเข้มเรียบหร
