ขอรับผิดเอง

1307 คำ

[ไอริน Talk] หลังจากรับโทรศัพท์ของเพื่อนรักที่เอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือบอกให้ไปหา ฉันก็ไม่รอช้า รีบทิ้งทุกอย่างในมือแล้วขับรถฝ่าพายุไปที่บ้านของยัยลิสาทันที มาถึงก็เห็นแค่เพียงแม่ของเธอที่นั่งรอฉันอยู่ชั้นล่างอย่างใจจดใจจ่อ “แม่หวัดดีค่ะ” ฉันรีบยกมือขึ้นสวัสดีแม่เพื่อนอย่างเช่นทุกครั้ง “ไอริน เกิดอะไรขึ้นลูก” “เกิดอะไร? คือยังไงคะ” ฉันยังงง ๆ อยู่เลยว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะยัยลิสาไม่ได้บอกอะไรมากไปกว่านี้ แต่ดูเหมือนรอบนี้จะหนัก เพราะแม่ของยัยนี่สีหน้าไม่สู้ดีเลย “เห็นว่าวันนี้มีงานประมูลเพชร สาเขาก็ออกไปแต่เช้า เพิ่งกลับมาเนี่ย มาถึงก็เปียกไปทั้งตัว แถมยังตาแดง ๆ เหมือนคนร้องไห้เลย แม่ถามอะไรก็ไม่ตอบ เคาะห้องก็ไม่เปิด บอกว่าอยากนอนพัก แต่ได้ยินเสียงน้ำไหลในห้องตลอด” แม่ลิสาเล่าด้วยน้ำเสียงรัวเร็ว คงร้อนใจไม่น้อยเลย “เดี๋ยวหนูไปดูเองค่ะ” ว่าแล้วก็วิ่งพรวดขึ้นมาที่ชั้นบน ได้ยินเสียงแ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม