เช้าวันหยุดวนมาถึง ฉันใช้เวลาทั้งวันในการนอนพักผ่อนอย่างเต็มอิ่ม ตื่นมาดูหนังจนจบไปสองเรื่อง กระทั่งตกบ่ายแก่ ๆ ความรู้สึกเบื่อก็เข้ามาปกคลุม
วันนี้แม่ไม่อยู่บ้านด้วยสิ เพราะกลับไปเยี่ยมยายฉันที่ต่างจังหวัด ยัยไอรินก็หายหน้าหายตาไปเลย ไม่รู้ว่าเป็นยังไงบ้าง
“เอ้า ลืมหุงข้าวเหรอเนี่ย”
ฉันเดินลงมาที่ชั้นล่างพร้อมกับแบกความหิวมาเปิดดูของกินในครัว ในนี้ยังมีไข่เจียวเหลืออีกครึ่งแผ่น แต่ฉันไม่ได้หุงข้าวไว้นี่สิ ชีวิตที่ไม่มีแม่นี่มันยากลำบากจริง ๆ
“ออกไปกินข้างนอกแล้วกัน”
จริง ๆ ฉันหุงข้าวแล้วอดใจรอก่อนก็ได้ แต่มันเบื่ออาหารเดิม ตอนเช้าตอนเที่ยงก็กินไข่เจียวไปแล้ว ถ้าตอนเย็นต้องกินไข่เจียวอีกหน้าฉันคงได้กลายเป็นรูปไข่กันพอดี
ฉันจัดการอาบน้ำและแต่งตัวพอลวก ๆ มัดผมเกล้าขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ เพราะไม่คิดว่าจะต้องไปเจอใครที่นอกบ้าน แต่นั่นคือสิ่งที่ผิดมหันต์เลยละ
“บังเอิญจังเลยนะครับ”
“คุณมาติน
