49 ให้ความอบอุ่นลูก

“หมอค่อยๆขยับตัวออกจากหน้าท้องของเธอ เปลี่ยนเป็นนอนข้างๆเธอแทน พร้อมขยับตัวเข้าใกล้ขึ้นอีก แขนแข็งแรงเลื่อนมาพาดรอบเอวเธอ ทั้งที่ยังไม่ขออนุญาต เมล์ลินตัวแข็งทื่อ ลมหายใจติดขัด หัวใจเต้นแรงอย่างห้ามไม่อยู่ “หมอคะ… ทำไมต้องกอดด้วย” เธอเอ่ยถามเสียงเบา แต่เจือความระแวง คิดดูยังไงก็ไม่น่าเกี่ยวกับลูกสักเท่าไหร่ เขาขยับเข้ามาใกล้อีกนิด คางหัวเธอเบาๆ น้ำเสียงยังเรียบเหมือนเดิม “ก็ให้ความอบอุ่นกับลูกน่ะสิ ผมบอกคุณไปแล้ว ว่าลูกรับรู้ได้ถึงสัมผัสของพ่อกับแม่” เมล์ลินเม้มริมฝีปาก แต่ไม่ได้โต้ตอบอะไร เพราะเรื่องสัมผัสอะไรนี่ เธอไม่ค่อยรู้เรื่องซักเท่าไหร่ ยังไงเขาก็เป็นหมอ อาจจะพูดจริงก็ได้ เธอจึงได้แต่นอนนิ่ง ปล่อยให้เขากอดไว้แบบนั้น โดยไม่ทันได้เห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์บางๆ ที่ปรากฏขึ้นบนใบหน้าคม ฟอด… จู่ๆเขาก็โน้มหน้าลงมาหอมแก้มเธออย่างแรง เมล์ลินสะดุ้ง หันไปมองหน้าเขาทันที “นี่มัน