ขณะที่เรานั่งทานข้าว เตยหอมก็คงหาเรื่องคุยกับเพื่อนของเธอเรื่อย ๆ ส่วนผมตอบบ้างไม่ตอบบ้าง ตักข้าวเข้าปากไปเฉย ๆ ไม่ได้สนใจอะไร แต่สายตาผมจับจ้องทุกการกระทำของฮารุอย่างระแวดระวัง
"คุณเฟอร์กัลไม่ค่อยพูดเลยนะคะ ทานไม่อร่อยเหรอ" ฮารุหันมาถามผมด้วยน้ำเสียงหวานเชื่อม
"ก็ปกติ" ผมตอบสั้น ๆ ไม่แม้แต่จะเงยหน้ามอง
"ถ้าไม่อร่อย ฉันทำกับข้าวให้ก็ได้นะคะ" เธอว่าแล้วหันไปยิ้มให้เตยหอมเหมือนเป็นการพูดเล่น แต่สายตาที่ส่งมาทางผมมันไม่ใช่…เธอพูดจริง!
"ไม่จำเป็น คนของฉันทำถูกปากอยู่แล้ว" ผมเหลือบตามองเธอแวบหนึ่งแล้วหัวเราะหึในลำคอ ก่อนจะตอบกลับไปเสียงเรียบ คิดจะมาแทนที่คนของผมงั้นเหรอ…ฝันไปเถอะ
">///เตยหอม
หลังจากที่ง้อคุณเฟอร์กัลเสร็จ พวกเราก็ลงไปทานข้าวกับยัยฮารุ ก่อนจะกลับขึ้นมาบนห้องอีกครั้ง ขณะที่ฉันกำลังอาบน้ำอยู่ เขาก็ร้องบอกว่าจะออกไปสูดอากาศที่ระเบียงชั้นสองด้านนอก
อาบน้ำเสร็จ ฉันใส่ชุดนอน
