ภาพที่ลาซาลอสโอบประคองพาขวัญลงมาจากชั้นบนทำให้สุพรรษาแทบจะกระอักออกมาเป็นเลือดด้วยความริษยา หญิงสาวกำมือแน่น นัยน์ตาลุกเป็นไฟ
“อุ๊ย!...” เท้าเล็กเหยียบบันไดพลาด จนเกือบจะลื่นตกลงไป โชคดีที่ลาซาลอสประคองอยู่
“ระวังหน่อยสิ”
“พายขอโทษค่ะ”
พาขวัญหน้าเจื่อนเมื่อคนตัวโตทำหน้าดุใส่ “ถ้าลูกของฉันเป็นอะไรไป เธอโดนลงโทษหนักแน่”
“พายจะระวังค่ะ”
ลาซาลอสลอบยิ้ม ขณะพาหญิงสาวก้าวลงบันไดขั้นสุดท้าย “วันนี้ฉันลางานทั้งวัน จะพาเธอไปฝากครรภ์”
“ลางานเหรอคะ” พาขวัญหยุดเดิน เงยหน้ามองเจ้าของคำพูดด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง
“ความจริงพายไปเองก็ได้นะคะ”
“ไม่ได้หรอก ฉันเป็นพ่อ ฉันก็ต้องพาลูกของฉันไปหาหมอสิ”
พาขวัญอมยิ้มขัดเขิน “แต่...พายไม่อยากทำให้คุณลาซต้องเสียงานเพราะพายนี่คะ”
“ฉันยินดีทำต่างหาก เพื่อลูกแล้วก็เพื่อ...”
ลาซาลอสยังพูดไม่ทันจบ สุพรรษาก็รีบเข้ามาเป็นก้างขวางคอเสียก่อน
“แหม ดูมีความสุขกันจังน
