ตอนที่ 1 - หางานพาร์ทไทม์ (2/3)

1191 คำ
| มินตรา | ด้วยความตื่นเต้น และอยากให้ทุกอย่างออกมาเพอร์เฟกต์ ฉันเลือกชุดที่คิดว่าดูโอเคที่สุดในตู้เสื้อผ้า ก่อนจะได้เป็นชุดเดรสกระโปรงสั้นสีชมพู สวมทับด้วยสูทลำลองสีขาว คิดว่ามันน่าจะช่วยเสริมบุคลิกให้ดูดีขึ้น ด้วยความที่จุดหมายปลายทางอยู่ไม่ไกลจากย่านที่ฉันพักมากนัก ฉันจึงลงทุนนั่งแท็กซี่ไปยังโมเดลลิ่งที่ว่า ครั้นจะนั่งวินมอเตอร์ไซค์ไป ก็กลัวเสื้อผ้าจะอมกลิ่นควัน เดี๋ยวจะดูไม่ดีไปอีก นั่งแท็กซี่ฝ่ารถติดได้ไม่นาน ก็มาถึงบริษัทโมเดลลิ่งที่เจ๊มาลีนัดแนะเข้ามา เป็นตึกแถวสองคูหา ขนาดสี่ชั้น และตอนนี้ชั้นล่างคลาคล่ำไปด้วยชายหญิงมากกว่ายี่สิบคน ที่นั่งรอแคสติ้งอยู่ตรงพื้นที่ด้านหน้า ฉันว่านี่ฉันก็มาก่อนเวลานัดแล้วนะ แต่ดูเหมือนว่ามีคนอีกจำนวนมากที่กระหายเงิน กระหายงานมากกว่าฉันเสียอีก “เอ่อ…พี่คะ เจ๊มาลีนัดให้หนูมาแคสติ้งค่ะ” “น้องชื่ออะไรคะ เดี๋ยวพี่ดูให้” “ชื่อมินตราค่ะ” “แป๊บนะจ๊ะ” พี่ผู้หญิงตรงเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์เปิดโพยในมือ วาดนิ้วไปตามรายชื่อที่อยู่ในตารางจนกระทั่งเจอชื่อฉันอยู่ในนั้น ก่อนยกหูโทรศัพท์คุยกับใครสักคนปลายสาย “น้องมินตรา หนูเดินขึ้นไปชั้นสาม ห้องแรกซ้ายมือนะคะ” ฉันบอกขอบคุณพี่สาวคนนั้น และระหว่างเดินขึ้นไป ก็มีหลายคนที่เดินสวนลงมา ดูแต่ละคน หน้าตาสะสวย หุ่นยาวเข่าดีกันทั้งนั้น แค่เห็นพวกเธอก็พานพาให้จิตใจฉันห่อเหี่ยวไปแล้วกว่าครึ่ง แต่เอาวะ…ไหนๆ ก็แต่งตัวสวย ถ่อสังขารมาถึงนี่แล้ว ยัยเตี้ยม่อต้ออย่างฉันได้บทเป็นคนรับใช้ หรือเดินผ่านฉากไปมาก็ยังดีวะ ใจฉันตุ๊มๆ ต่อมๆ ระคนตื่นเต้น กระทั่งมาถึงห้องที่พี่สาวคนนั้นบอก ก่อนเคาะประตูสองสามที แล้วหมุนลูกบิดเปิดประตูเข้าไป ด้านในมีโต๊ะตัวยาวตั้งอยู่ อีกฟากของโต๊ะมีคนสามคนนั่งอยู่ ผู้ชายคนแรกด้านซ้ายสุด เขาตัวเล็ก ใส่แว่นดำหนา ดูเด็กกว่าอีกสองคนมาก ส่วนคนกลางดูหนุ่มแน่น ดูเท่ มาดเซอร์หน่อยๆ เขายิ้มหวานให้ฉัน และมองฉันอย่างไม่ละสายตา ส่วนด้านขวาสุดเป็นผู้หญิงน่าจะวัยเดียวกับผู้ชายคนกลาง เธอเป็นคนสวย หน้าตาดี และเซ็กซี่มาก สังเกตจากชุดเปลือยไหล่ที่เธอสวม อยู่บนตัวเธอแล้วดูดีชะมัด เมื่อฉันปิดประตู เดินตรงไปยังกลางห้อง แม้จะสังเกตได้ว่าสายตาของพวกเขามองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า แต่กลับรู้สึกว่าพวกเขาเฟรนด์ลี่ ยิ้มกว้างให้ฉันแทบทุกคน “สวัสดีค่ะ” ฉันเดินมาถึงเก้าอี้ที่วางตรงกลางห้อง ยกมือไหว้ทักทายทั้งสามคนอย่างนอบน้อมที่สุด “สวัสดีครับน้อง ไหว้ซะสวยเชียว เชิญนั่งก่อนครับ” ชายที่นั่งตรงกลางทักขึ้น ผายมือให้ฉันนั่งลงตรงเก้าอี้ตัวนั้น “แนะนำตัวได้เลยครับ” ผู้ชายคนเดิมกดปุ่มกล้องมือถือที่วางอยู่บนขาตั้ง แม้นั่นจะทำให้ฉันรู้สึกประหม่าเล็กน้อย แต่ในใจก็ฮึบสู้พยายามทำให้เต็มที่ “สวัสดีค่ะ หนูชื่อมินตรา ชื่อเล่นมิน อายุยี่สิบสามปี ตอนนี้ทำงานเป็นแคชเชียร์ร้านสะดวกซื้อ แล้วก็เป็นแม่ค้าขายเสื้อผ้าออนไลน์ค่ะ” “โอเคครับ ตอนนี้พี่ต้องการนางเอก แบบน้องนี่สเป็กเลย หายากมาก สนใจเซ็นสัญญาเลยมั้ย” “หา…!! พี่จะให้หนูเล่นเป็นนางเอกเลยเหรอ แต่หนูไม่มีประสบการณ์เลยนะคะ หนูกลัวจะทำงานพวกพี่พังน่ะสิ” “ไม่ลองก็ไม่รู้นะคะ” พี่ผู้หญิงสุดเซ็กซี่คนนั้นพูดแทรกขึ้นมา “เอางี้ ลองแสดงบทอะไรก็ได้ให้พวกพี่ดูหน่อยได้มั้ย” “อืม...งั้นเอาไลฟ์สดขายของได้มั้ยคะ แบบนั้นหนูถนัด” ฉันต่อรอง เพราะพี่เขาเล่นให้ด้นสด ตอนนี้สมองฉันว่างเปล่า ไม่มีสคริปต์หรือบทอะไรอยู่ในหัวเลย “งั้นไลฟ์สดขายชุดนอนไม่ได้นอน เห็นตอนนี้กำลังฮิตเลย” “ฮะ…เอางั้นเลยเหรอคะ” “ลองดู เอาแบบยั่วๆ เซ็กซี่ๆ เลยนะ” เอ่อ…เดี๋ยวก่อนนะ นี่ฉันมาทำอะไรที่นี่กันแน่เนี่ย ทำไมมันไม่เหมือนที่ไอ้เจ้าแป้งบอกเอาไว้เลยวะ ฉันเริ่มจะงงแล้วนะ “ไอ้ลี่ แกเอาพร็อปมาให้น้องมันลองหน่อย” หลังจากพี่คนกลางพูดจบ พี่ผู้หญิงก็เดินไปด้านหลังที่มีลังกระดาษตั้งอยู่ หยิบชุดที่ว่าขึ้นมา แล้วเดินอ้อมเอามาให้ฉัน “หนูคือความหวังของพวกพี่นะ” พี่สาวคนสวยตบไหล่ฉันปุๆ พูดให้กำลังใจ ก่อนยื่นชุดที่ว่านั่นมาให้ เอาวะ ดึงประสบการณ์มาใช้ มันคงไม่ยากเกินความสามารถของฉันหรอก เมื่อฉันพร้อม ฉันพยักหน้าให้พี่ผู้ชายตรงกลาง ก่อนที่เขาจะสั่งแอคชั่น!! เป็นสัญญาณให้ฉันเริ่มบทบาทสมมตินี่ “สวัสดีค่า…ทุกคนค้า วันนี้มินตราพาช็อป มาพร้อมกับไอเทมใหม่ ไอเทมที่จะทำให้ผัวรัก ผัวหลง โนๆๆ ไม่ได้มาขายน้ำมันพรายนะคะ แต่มันคือ…แทแดม…นี่เลยค่ะ ชุดนอนไม่ได้นอน ผ้าบางโปร่ง เห็นทะลุถึงไหนต่อไหน ไม่ต้องปิดบังให้วุ่นวาย ราคาพิเศษ ตัวละร้อยเก้าเก้า หมดแล้วหมดเลยนะคะ ย้ำว่าหมดแล้วหมดเลยนะคะ” พูดจบฉันก็ทาบชุดนั่นกับตัวเอง หมุนซ้ายหมุนขวา พยายามทำท่ายั่วแบบที่เขาอยากให้ทำ “ใส่แล้วเซ็กซี่ขยี้ใจ คุณผู้หญิงซื้อไปใส่อวดแฟนก็ได้ หรือคุณผู้ชายซื้อให้แฟนใส่ก็ดี มันวาบหวิวสวยงามมากค่ะ งานเกรดพรีเมียม เห็นทะลุปรุโปร่ง นมเป็นนม ตูดเป็นตูด อ้อ…ตรงเป้าแหวกให้เสร็จสรรพพร้อมเสียบได้เลย ถ้าใครสนใจพิมพ์เอฟไว้ได้เลยนะคะ” เมื่อพูดจบ กลับฉุกคิดขึ้นมาได้ บ้าบอ…นี่ฉันกำลังทำอะไรอยู่เนี่ย ที่พูดไปเมื่อกี้ ไม่ทันได้คิดเลย พร้อมเสียบงั้นเหรอ!? คิดได้ไง…ลามกไปรึเปล่า พูดเองก็เขินเอง ไม่รู้ว่าหน้าฉันจะขึ้นสีแดงไหม รู้แค่ว่าตอนนี้หน้าฉันร้อนผ่าวไปหมด ไอ้ชุดบ้านี่มันแหวกตรงนั้นไว้จริงๆ นะ แค่จินตนาการก็พอจะรู้ว่าใส่แล้วจะเป็นยังไง “โอเคครับ ทีนี้เดี๋ยวไปด้านหลัง ใส่ชุดนี้ออกมาให้พวกพี่ดูหน่อย” “ฮะ…ยังไงนะคะ!?” เดี๋ยวก่อน…นี่มันอะไรกันวะเนี่ย ฉันไม่คิดว่าตัวเองจะหูเพี้ยนได้ขนาดนั้นนะ โปรดติดตามต่อตอนไป โอยยยย เดี๋ยวววว ใช่เหรอคุณพรี่ ทำไมต้องให้ลูกสาวอิชั้นใส่ด้วยล่ะคะ
อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม