หลายวันต่อมา..
ตอนนี้สุขายะกระดิกตัวไปไหนไม่ได้เลย เขาต้องได้ดูแลกิจการ เพราะพี่ชายไม่เป็นผู้เป็นคน ได้แต่เมามายไปวัน ๆ
ส่วนเรื่องต่างประเทศ สุขายะจำเป็นต้องได้พูดความจริงให้แม่ฟัง พูดแค่เรื่องการเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ
พอพิมพ์ประไพรู้เรื่องนางก็เสียใจมาก แต่ต้องได้ทำให้ปกติที่สุด เพราะกลัวว่าผู้เป็นสามีจะคิดมากกับเรื่องนี้
@บริษัท
"เอกสารพวกนี้ฉันทำเสร็จแล้วนะคะ" พิมพ์ญาดาหอบเอกสารเข้ามาส่งสามีในห้องทำงาน ไม่ได้เหนื่อยแค่สุขายะ พิมพ์ญาดาก็เหนื่อยไม่แพ้กันแต่เธอก็ยินดีที่จะทำ
"ผมจะให้คนย้ายโต๊ะทำงานของคุณเข้ามาไว้ในห้องนี้นะ" เขาพูดทั้ง ๆที่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นจากงานเลย
"ไม่ค่ะ" จบคำพูดพิมพ์ญาดาก็สะบัดก้นเดินออกจากห้องไป
สุขายะเงยหน้าขึ้นมองตามทันที คิ้วหนาขมวดคิ้วเข้าหากันแบบขัดใจ
"อะไรของเธออีก" เขาคิดว่าปรับความเข้าใจกับเธอได้แล้วสะอีก
..เที่ยงวันเดียวกัน..
ก๊อก~ ก๊อก~
"เที่ยงแ
