เด็ดจนลืมไม่ลง

ในช่วงสายที่แดดเริ่มแผดแสงจ้า ฟีนิกซ์ในชุดผ้าคลุมสีขาวค่อย ๆ ปรือตาขึ้นมาท่ามกลางความงัวเงีย พร้อมกับพยายามควานมือหาร่างบางที่นอนกอดทั้งคืน แต่กลับพบเพียงความว่างเปล่า นั่นจึงทำให้เขาเริ่มฝืนม่านตาตื่นแล้วลุกขึ้นมานั่งพลางกวาดสายตามองหาสาวสวยที่หิ้วติดมือกลับมาเมื่อคืนนี้ “หมูกรอบ” เขาตะโกนเรียกพลางชะเง้อคอมองไปในห้องน้ำ เห็นประตูแง้มไว้อยู่เล็กน้อย เธอไม่น่าจะอยู่ในห้องนั้น “อย่าบอกนะว่าออกไปแล้ว?” เขาเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ ปกติไม่มีผู้หญิงคนไหนออกไปจากห้องโดยที่เขายังไม่ตื่น ส่วนมากเขาจะถูกปลุกด้วยสาวสวยที่ซุกซน และอ้อนขอให้เขาเป็นคนไปส่งเอง แกรก ประตูห้องนอนถูกเปิดออกไปยังห้องนั่งเล่น ก่อนที่ขายาว ๆ จะก้าวตรงไปยังห้องครัวด้วยหัวคิ้วที่ย่นเข้าหากันหนักขึ้น “ออกไปแล้วจริง ๆ สินะ” เขาเลื่อนสายตามามองยังชั้นวางรองเท้า และไม่เห็นว่ามีส้นสูงสีดำพื้นแดงวางอยู่ น่าจะออกไปตั้งแต่เช้าตรู่เลย