นั่งรถมาได้สักพักก็ถึงห้องอาหารกลางโรงแรมใหญ่ โรงแรมที่ไทเกอร์เพิ่งจะดีลไว้ และอยากจะเข้ามาทดสอบระบบห้องอาหารระดับวีไอพี จึงถือโอกาสชวนฟีนิกซ์ออกมากินข้าวด้วย เพื่อจะได้พูดคุยเรื่องที่สำคัญ
“มาซะช้า กูว่าจะกลับแล้วเนี่ย”
ไทเกอร์มองมาด้วยสายตาขุ่นเคือง ทำเอาฟีนิกซ์รู้สึกผิดแทบไม่ทัน
“ใจเย็นดิวะ เมื่อคืนกูหนักไปหน่อย”
เขาตรงไปตบไหล่คนหน้ายุ่งเบา ๆ พลันทิ้งก้นลงนั่งเก้าอี้ เป็นจังหวะที่พนักงานเสิร์ฟเดินเข้ามาเทน้ำให้พอดี
“ม่อสาวยันเช้าเลยดิมึง”
ไทเกอร์เอ่ยอย่างรู้ทัน
“หึ ๆ ถือว่ารู้ใจ”
ฟีนิกซ์ไม่ปฏิเสธ เขากลั้วขำออกมาเล็กน้อยพร้อมกับยกน้ำขึ้นดื่ม
“แล้วสรุปมีเรื่องอะไรจะคุยกับกู ความลับมากเหรอ ทำไมไม่ชวนแคลมาด้วย?”
เขาหรี่ตาย่นหัวคิ้วถามอย่างแปลกใจ ถ้าไม่มีลับลมคมในอะไร ก็น่าจะรอกินข้าวตอนเย็น ตอนที่น้องสาวของเขาเลิกเรียนแล้ว จะได้ถือโอกาสนั่งคุยเล่นกันด้วย เพราะอีกหน่อยเขาก็ต้องกลับ
