เมื่อคืน กว่าฟีนิกซ์จะกลับมาก็เล่นเอาซะดึกดื่น แต่พิกก็ยังรอกินข้าวพร้อมเขา พออาบน้ำเสร็จ เจ้าของบ้านก็หลับไปเลย เห็นว่าดื่มเหล้ามาจนหน้าแดงไปหมด ไม่รู้ว่าไปคุยกันอีท่าไหน
“ป้าสา เห็นพิกไหม”
คนร่างใหญ่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำเดินพับแขนเสื้อลงมาจากชั้นบน ก่อนจะก้มลงถามป้าแม่บ้านที่กำลังสั่งให้แม่บ้านคนอื่น ๆ ทยอยนำอาหารออกมา
“เห็นค่ะ”
เธอตอบละล่ำละลัก อย่างกับคนมีความผิด ก่อนจะปรายตามองพิกที่กำลังยกถาดอาหารออกมา จริง ๆ เธอไม่ควรอยู่ในครัวด้วยซ้ำ แต่ให้นั่ง ๆ นอน ๆ เป็นคุณนายเธอก็ดันทำไม่ได้ เลยต้องลุกขึ้นมาแต่เช้ามืดเพื่อช่วยแม่บ้านเตรียมอาหารเช้า
“เอ่อ... ป้าไม่ได้...”
“ผมรู้ครับ”
ฟีนิกซ์พยักหน้าเบา ๆ เป็นเชิงบอกว่าเข้าใจ เพราะเขาเองก็พอจะรู้จักพิกประมาณหนึ่ง
“ตื่นแล้วเหรอ แฮ้งปะ”
พิกเงยหน้าขึ้นถามก่อนจะวางถาดอาหารหนัก ๆ ในมือลง แล้วปลดผ้ากันเปื้อนออกจากตัว
“หนักหัวนิดหน่อย แต่เดี๋ยวก
