“อร่อยไหมครับคุณผู้หญิง”
“ค่ะ”
คนตัวเล็กพยักหน้าตอบรับเบา ๆ ก่อนจะจ้วงตักอาหารเมนูที่ไม่เคยกินใส่บนจานของตัวเอง ตอนนี้ย่างเข้าสองทุ่มแล้ว ทุกคนต่างมารวมตัวกันที่ศาลาใหญ่เพื่อร่วมกันกินข้าวเย็น ปกติจะไม่มีงานเลี้ยงแบบนี้ เว้นเสียแต่ช่วงที่ฟีนิกซ์เข้าสวน เขาจะสั่งให้ลูกน้องออกไปขนอาหารทะเลมาลงที่นี่ เพื่อเลี้ยงคนงานให้อิ่ม
“กินเยอะ ๆ”
คนข้างกันตักกุ้งตัวโตใส่บนจานให้กับพิกอีก ก่อนจะหันไปตักอาหารให้ตัวเองบ้าง ทั้งที่เขาไม่จำเป็นต้องมานั่งร่วมวงหรือทำอะไรแบบนี้เลย แต่ฟีนิกซ์ก็ยังทำราวกับเป็นเรื่องปกติ
“คืนนี้คุณผู้หญิงก็นอนที่ขนำด้วยเหรอครับ”
กร หัวหน้าพนักงานประจำสวนที่นี่เอ่ยถามอย่างเกรงใจ
“อืม ป้าสีจัดเตรียมที่นอนให้แล้วละ”
“จะดีเหรอครับนายหัว ให้ผมเข้าไปส่งในเมืองไหมครับ ดูท่าคืนนี้ฝนจะตกหนัก”
เขาบอกอย่างเป็นห่วง เพราะดูจากรูปร่างและผิวพรรณของพิก เธอไม่น่าจะเคยตกระกำลำบากมาก่อน โด
