“ตื่นได้แล้วเด็กดี เดี๋ยวไม่ทันเข้าเรียนนะ”
“อื้ออ”
สัมผัสอันบางเบาที่ข้างแก้ม ปลุกให้คนตัวเล็กบนเตียงค่อย ๆ ปรือตาขึ้นด้วยท่าทางงัวเงีย เพิ่งกลับมาจากเที่ยววันหยุด เธอก็ต้องกลับไปทำหน้าที่ของตัวเองต่อ แต่ยังรู้สึกขี้เกียจไม่หายเลย
“กี่โมงแล้วอะ”
เธอถามพลางหาวหวอด ๆ ยังไม่ลืมตาตื่นเต็มที่ด้วยซ้ำ
“จะแปดโมงแล้ว รีบลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวนะ เดี๋ยวกินข้าวไม่ทัน”
ฟีนิกซ์ที่กำลังสวมนาฬิกาเรือนแพงลงบนข้อมือของตัวเองเงยหน้าขึ้นตอบ ก่อนจะเดินไปหยิบเงินจำนวนหนึ่งออกมาวางไว้บนโต๊ะ
“เห็นแคลบอกว่าวันนี้มีเก็บเงินบายเนียร์ ฉันแยกเอาไว้ให้แล้วนะ”
“ไม่เอาา พี่เก็บไว้เถอะ เงินที่ให้ฉันก่อนหน้านี้ยังเหลืออีกเยอะเลย”
พิกรีบปฏิเสธ หลังจากที่สลัดความงัวเงียหายไปเป็นปลิดทิ้งแล้ว
“รับไปเถอะ ฉันอยากให้ แล้วต่อไปถ้ามีค่าใช้จ่ายพิเศษอะไรเพิ่มมาอีกบอกได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ”
“ฉันนี่นะเกรงใจพี่ มีแต่จะรีดไถให้
