กลับมานับหนึ่งใหม่อีกครั้ง

หลังจากที่ตัดสินใจหอบเสื้อผ้าออกมาจากคอนโดของฟีนิกซ์ พร้อมกับโอนเงินเก็บที่มีในบัญชีกลับคืนให้เขา พิกก็ได้กลับเข้ามาพักที่บ้านของตัวเองก่อน แม้ไม่ใช่ทางออกที่ดีนัก แต่เธอไม่มีทางเลือกอื่นที่ดีกว่านี้แล้วจริง ๆ “เมาแล้วมั้ง ดื่มไปซะเยอะขนาดนี้” เจ้าของบ้านในชุดคนขับแท็กซี่เดินเข้ามาทักทายลูกสาว ที่เอาแต่ดื่มหนักตั้งแต่เลิกเรียน จนตอนนี้ดึกมากแล้ว เธอยังไม่เลิกดื่มอีก “เอาหน่อยไหมพ่อ” พิกเอื้อมหยิบขวดเบียร์ส่งให้กับเขาด้วยแววตาฉ่ำปรือ พร้อมกับยิ้มบาง ๆ ให้ แต่กลับลบความเศร้าหมองที่ซ่อนอยู่บนใบหน้าพิกไม่ได้เลย “ก็ดี อยากดื่มเหมือนกัน” พ่อลากเก้าอี้ออกมานั่งอยู่ต่อหน้าพิก ก่อนจะเทเบียร์เย็น ๆ ลงแก้วอีกใบ จากนั้นก็เอนหลังพิงพนักเก้าอี้หลับตาพริ้ม สูดบรรยากาศตอนกลางคืนในสวนข้างบ้านที่เงียบสงบ “มีอะไรอยากจะเล่าไหม” เขารู้จักพิกดีพอสมควร ถึงได้เดาออกว่าพิกต้องมีเรื่องกลุ้มใจแน่ แม้เธอจะพยา