คืนนี้ฟีนิกซ์อ้อนวอนให้พิกมานอนที่คอนโดของเขา เพราะให้เหตุผลว่ากลัวคีตะจะพาคนมาทำอะไรไม่ดีไม่ร้ายเธอ พิกถึงได้ยอมตกลงแต่โดยดี พอมาถึงห้องของเขาแล้ว เธอก็ให้เขาไปอาบน้ำอาบท่า จะได้มานอนพัก โชคดีที่ยังมีชุดของพิกอยู่ในห้องฟีนิกซ์ เพราะเธอรีบจนเก็บออกไปไม่หมด และไม่ได้มีแค่เสื้อผ้าเท่านั้น มันยังมีของใช้อื่น ๆ อีกมาก ทั้งแปรงสีฟัน กำไลข้อมือ ภาพติดผนัง หรือแม้แต่ขนมที่เธอชอบกิน
“พี่ยังเก็บไว้อีกเหรอ นึกว่าโยนทิ้งไปหมดแล้ว”
พิกหันกลับมามองที่คนร่างสูงใหญ่ เรือนร่างชุ่มไปด้วยน้ำและมีผ้าสีขาวพันเอวเอาไว้หลวม ๆ ในขณะที่เขาเพิ่งอาบน้ำเสร็จ
“ทิ้งได้ไง ยังไงเจ้าของมันก็ต้องกลับมา”
ฟีนิกซ์ว่าพลางเดินมาซ้อนที่ด้านหลังพิก แล้วกอดเอวไว้หลวม ๆ จากทางด้านหลัง พิกถึงได้วางมือจากกรอบภาพแล้วยกมือขึ้นแตะแขนกำยำของอีกฝ่าย
“ทำเป็นพูด ไม่เห็นมาง้อสักที”
“ก็มาง้อแล้วนี่ไง”
เขาจูบลงที่แก้มนุ่ม ไม่กล้าสารภาพ
