สร้อยเพชรที่หายไป

แสงแดดในช่วงเช้าสาดเข้ามาผ่านช่องผ้าม่านที่ปิดไม่สนิท กระทบดวงตาของพิกจัง ๆ จนเธอต้องงัวเงียตื่นขึ้นมาในช่วงสายของวัน คนตัวเล็กค่อย ๆ กะพริบตาเพื่อสู้แสง รอจนม่านตาปรับปกติได้ถึงลืมตาอย่างเต็มที่ แต่ยังไม่ยอมขยับตัวไปไหน เพราะเธอถูกโอบกอดไว้แน่นด้วยร่างกำยำที่เรือนร่างเปลือยเปล่า เมื่อคืนพวกเขารื้อฟื้นความหลังกันไปหลายยก จนผล็อยหลับไปตอนไหนไม่อาจรู้ และตอนนี้เขาก็กำลังนอนหลับตาพริ้มด้วยความเหนื่อยอ่อนจากการขึ้นสังเวียนมาทั้งคืน “คนอะไร... หล่อแม้กระทั่งตอนหลับ” ช่วงเวลาที่คนมักหลุดหน้าตาตลกออกมาน่าจะเป็นตอนหลับไม่รู้เรื่อง แต่ดูผู้ชายตรงหน้านี้สิ เขาไม่มีที่ติเลยสักจุด แม้กระทั่งตอนหลับ ผมด้านหน้าที่ยาวลงมาปรกตายังทำให้เขาน่ามันเขี้ยวเข้าไปอีก พิกนึกสนุกปนหมั่นไส้ อยู่ ๆ ก็ลุกออกไปจากเตียงอย่างระวังตัว ก่อนจะย่องกลับมาอีกครั้งพร้อมกับปากกาเมจิกสีน้ำเงินในมือ เธอค่อย ๆ คลานขึ้นเตียงอย