“อ๊ะ”
ใบหน้าสวยเชิดขึ้นพร้อมกับโอบรอบคอฟีนิกซ์แน่น เมื่อถูกเขายกตัวขึ้นอุ้มใต้ผิวน้ำ แล้วดันตัวกระแทกหัวแก่นกายเข้ามาอย่างเชื่องช้า
“อ้าา แน่นฉิบ”
ขนาดแก่นกายที่ใหญ่ บวกกับแรงดันน้ำ ทำให้การสอดใส่ยากกว่าปกติ เขาต้องอาศัยแรงและจังหวะ แต่สุดท้ายก็ดันมันเข้ามาได้สำเร็จ
“เจ็บไหม หรือว่าเสียว”
“ทั้งสองนั่นแหละ”
เธอทิ้งคางเกยไหล่เขาไว้ แล้วปล่อยให้คนร่างใหญ่ขยับตัวเข้าออกอย่างเนิบช้าตามจังหวะในช่วงแรก
“แล้วยังกลัวน้ำอยู่ไหม?”
พิกหลับตาพริ้ม พยายามตระหนักถึงความรู้สึกของตัวเอง พบว่าความกลัวได้หายไปเป็นปลิดทิ้งแล้ว นั่นอาจเป็นเพราะฟีนิกซ์ที่พาเธอลงเล่นน้ำอยู่บ่อย ๆ จนภาพหลอนก่อนหน้านี้ค่อย ๆ จางไป รู้ตัวอีกที เธอก็เผลอลืมมันไปเสียสนิท
“อืม ไม่มั้ง”
เธอยกหัวขึ้นจากการเกยไหล่กำยำ แล้วทาบจูบฟีนิกซ์อีกรอบพร้อมกับสอดแขนประสานรอบคอเขาแน่น ไม่รู้ทำไม เวลาอยู่ใกล้ผู้ชายคนนี้ ถึงได้รู้สึกอบอุ่นนั
