ท่ามกลางงานแต่งงานที่เต็มไปด้วยเสียงเพลงสุดแสนโรแมนติกในเกาะแห่งหนึ่งทางภาคใต้ ผู้คนมากมายต่างหลั่งไหลเข้ามาร่วมแสดงความยินดีกับงานมงคลสมรสระหว่างนายหัวฟีนิกซ์ กับพิกที่ถูกจับสวมชุดเจ้าสาวจนแทบไม่ทันตั้งตัว
“วันนี้แกสวยมากเลยนะ”
คนที่ซ้อนอยู่ด้านหลังในชุดสีชมพูผ้ามันเงาทิ้งมือลงจับไหล่พิกทั้งสองข้าง พลางจ้องมองเธอผ่านกระจก
“เอาจริง ๆ ฉันยังงง ๆ อยู่เลย”
พิกบอกออกไปตามตรง และเหลือบมองสบตาเพื่อนผ่านกระจกที่อยู่ตรงหน้าของทั้งคู่
“ทำไม แกยังไม่อยากแต่งเหรอ พี่ฟีนิกซ์เขาบังคับแกหรือเปล่า”
“เปล่า ๆ เขาไม่ได้บังคับ”
พิกรีบปฏิเสธ ก่อนจะหันกลับไปมองเพื่อนของตัวเองโดยตรง
“มันแค่รู้สึกแปลก ๆ น่ะ ตื่นเต้นมั้ง”
“ก็แหงสิ ตอนฉันแต่งงานแรก ๆ ฉันก็ตื่นเต้นแบบนี้”
แคลยกมือขึ้นจัดทรงผมให้พิกอย่างเบามือ เพื่อให้เพื่อนของเธอได้เป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในงาน
“ถามจริง ๆ นะ แกรู้สึกยังไงเหรอ ที่ฉันกับพี่
