อย่าหน้าเงินตอนที่ฉันหงุดหงิด

1585 คำ

วันนี้อาจารย์เข้าคลาสสาย ส่งผลให้เวลาเลิกเรียนเลื่อนออกไปอีก จากเดิมต้องเลิกสี่โมงเย็น เลยปาไปเกือบห้าโมง “โคตรเหนื่อย ไปหาอะไรอร่อย ๆ กินดีไหม” “เอ่อ... วันนี้ฉันยังไม่ว่างน่ะแก มีนัดกินข้าวกับพ่อ” พิกตอบแคลอย่างละล่ำละลัก ในใจลึก ๆ ก็รู้สึกผิดต่อเพื่อน ที่เธอหักหลังโดยการไปขายตัวให้พี่ชายของแคล “อ้าวเหรอ งั้นฉันไปส่งเอง” “ไม่เป็นไร ๆ พ่อฉันมารับน่ะ” เธอโบกไม้โบกมือ รีบเก็บของใส่กระเป๋าอย่างเร่งรีบ เพราะไม่อยากยืนคุยกับแคลนาน เกรงว่าอีกฝ่ายจะจับพิรุธได้ “ฉันไปก่อนนะแก พ่อน่าจะรออยู่” “ได้ ๆ” แคลได้แต่มองตามหลังของพิกอย่างนึกห่วง เพราะเกรงว่าอีกฝ่ายจะไปทะเลาะตบตีกับแม่เลี้ยงที่บ้านอีก ส่วนพิกหลังจากออกมาที่หน้าตึกก็รีบเรียกวินมอเตอร์ไซค์มายังคอนโดของฟีนิกซ์ เขานัดเธอห้าโมงเย็น ตอนนี้ก็ห้าโมงกว่าแล้ว “นี่ค่ะพี่” เธอจ่ายเงินให้กับวินมอเตอร์ไซค์ก่อนจะวิ่งตัวปลิวขึ้นมาบนตึก มือเล็กร

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม